Όσο ο Μάρτης τρίζει ακόμα τα δόντια του με συννεφιές, ανέμους και κρύα προλαβαίνετε να φτιάξετε την αξιόλογη αυτή κοτόσουπα, την οποία προτιμώ να φτιάχνω από τις ελληνικές παραλλαγές κυρίως διότι δεν μου πετυχαίνει -ως ακαμάτρα!- το αυγολέμονο και τσαντίζομαι.
Γνώρισα αυτήν την ωραία σουπίτσα στην συγκλονιστική ειδική έκδοση του taste of home με τίτλο heartwarming soups. Όπως βλέπω κυκλοφορεί ακόμα αν θέλετε να την αγοράσετε (αν είστε λάτρης της σούπας αξίζει). Το εξώφυλλο της δικής μου έκδοσης λοιπόν κοσμούσε αυτή η σούπα (μαζί με άλλες δύο, που ποτέ δεν έφτιαξα), αλλά και το οπισθόφυλλο, σε μία διαφήμηση ζωμού κότας. Θεώρησα λοιπόν ότι πρόκειται για ιδιαίτερα δημοφιλή συνταγή, ήτοι και την ονόμασα κοτόσουπα αλά αμερικάνα.
Παρότι ο τίτλος της είναι roasted chicken soup, σας προτρέπω να μην χρησιμοποιήσετε ψημένο κοτόπουλο αλλά νωπό, να το μαγειρέψετε μέσα στη σούπα για να εμπλουτιστεί το ζουμί της. Αν πάλι έχετε περισσεύματα από κάποιο ψητό κοτόπουλο, μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε στη σούπα αυτή και θα σας βγει επίσης ωραιότατη. Εξαρτάται βέβαια από το αν προτιμάτε να συναντήσετε στη σουπίτσα σας γεύση ψητού ή βραστού κοτόπουλου. Αν το βάλετε νωπό μπορείτε και να το ροδίσετε στην αρχή.
Λοιπόν ορίστε το link:
https://www.tasteofhome.com/recipes/roasted-chicken-noodle-soup/
Και η μετάφραση της original συνταγής:
Υλικά
1 φλ. κρεμμύδια σε φέτες
1 φλ. καρότα σε φέτες
1 φλ. σέλερυ σε φέτες
2 κ.σ. ελαιόλαδο
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη
1/4 φλ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 κ.γ. ρίγανη ξερή
1/4 κ.γ. ξερό θυμάρι
1/4 κ.γ. μείγμα μπαχαρικών για κοτόπουλο (poultry seasoning)
6 φλ. ζωμό κότας με μειωμένο αλάτι
4 φλ. πατάτες καθαρισμένες και κομμένες σε κυβάκια
1 κ.γ. αλάτι
2 φλ. ψημένο στήθος κοτόπουλο κομμένο σε κύβους
2 φλ. πλατιές χυλοπίτες άψητες
1 φλ. άπαχο γάλα εβαπορέ
Εκτέλεση
Σε μία κατσαρόλα σωτάρουμε τα κρεμμύδια, τα καρότα και το σέλερλυ στο λάδι για 5 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν. Προσθέτουμε το σκόρδο και σωτάρουμε για 1 ακόμη λεπτό. Προσθέτουμε το αλεύρι, τη ρίγανη, το θυμάρι και τα μπαχαρικά για κοτόπουλο και ανακατεύουμε ώστε να αναμειχθούν.
Προσθέτουμε σταδιακά τον ζωμό, τις πατάτες και το αλάτι σε μέτρια προς υψηλή φωτιά. Μόλις βράσει χαμηλώνουμε τη φωτικά, σκεπάζουμε και σιγοβράζουμε για 15-20 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν οι πατάτες.
Προσθέτουμε το κοτόπουλο και τις χυλοπίτες και σιγοβράζουμε για 10 λεπτά ακόμη ή μέχρι να γίνουν οι χυλοπίτες. Χαμηλώνουμε τη φωτιά. Προσθέτουμε το γάλα και και το αφήνουμε να ζεσταθεί (αλλά όχι να βράσει).
Τι να αλλάξετε στη συνταγή αυτή;
1ον. Μην βάλετε πατάτες. Οι χυλοπίτες φτάνουν και περισσεύουν ως άμυλο στη συνταγή γευστικά και διατροφικά. Θα γίνει και πιο γρήγορα γιατί διαφορετικά οι πατάτες θέλουν πολλή ώρα να ψηθούν, εκτός αν τις κόψετε πολύ μικρά κομματάκια (που και αυτό θέλει πολλή ώρα).
2ον. Το μείγμα μπαχαρικών για κοτόπουλο είναι διαφορετικό σε Ελλάδα και Αμερική. Σε εμάς προορίζεται κυρίως για ψητά σχάρας. Θα σας έλεγα να το αντικαταστήσετε με λίγο φασκόμηλο αλλιώς να το παραλείψετε εντελώς.
3ον. Αν χρησιμοποιήσετε νωπό κοτόπουλο το βάζετε από την αρχή να σωταριστεί μαζί με τα κρεμμύδια, τα καρότα και το σέλερυ.
4ον. Προφανώς αν πρόκειται να προσθέτεστε αλάτι δεν έχει νόημα να βάλετε κύβο ή ζωμό με μειωμένο αλάτι. Μην σκάτε.
5ον. Εγώ πάντα σωτάρω στην αρχή με βούτυρο και όχι με ελαιόλαδο. Σας το συνιστώ γευστικά και διατροφικά, καθώς το ζωικό λίπος συμπεριφέρεται χημικά καλύτερα όταν θερμαίνεται και μοσχομυρίζει κιόλας.
6ον. Τις περισσότερες φορές δεν έχω σέλερυ και δεν βάζω. Δεν νομίζω ότι πειράζει αν και εσείς το παραλείψετε.
Σπεύσατε να τη φτιάξετε πριν μπουν για τα καλά οι ζέστες!
Sunday, March 24, 2019
Wednesday, March 20, 2019
Κινέζικη κοτόσουπα πανευκολούρα!
Αν προσέχετε τη διατροφή σας και δεν θέλετε να βλέπετε ούτε τον χημικό τύπο του υδατάνθρακα ζωγραφιστό, αν κάνετε κετογονική δίαιτα (ελληνιστί keto) και ψάχνετε έναν ακόμη τρόπο να φάτε πρωτεϊνη με λαχανικά γιατί δεν μπορείτε να φάτε τίποτα άλλο εδώ που τα λέμε, αν είστε λάτρης της ασιατικής κουζίνας, αν είστε πραγματική ακαμάτρα ή πραγματικός ακαμάτης και θέλετε μια συνταγή τόσο εύκολη, που αν ήταν πιο εύκολη θα μαγείρευε αυτή εσάς και όχι το ανάποδο, τότε κάντε μια στάση εδώ και δοκιμάστε την κινέζικη κοτόσουπα πανευκολούρα (νεολογισμός που έμαθα από την κόρη μου γιατί τον έχω πιάσει τον παλμό της νέας γενιάς).
Ο λόγος που δεν είχα αναρτήσει την ωραιότατη αυτή συνταγή νωρίτερα ώστε να την απολαύσετε με το κρύο του χειμώνα, όπως της αξίζει, είναι ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την πανευκολούρα παρασκευή της είναι να έχεις ένα stir fry mix ασιατικού στυλ. Το οποίο δεν είχα βρει πουθενά ως πρότινος αλλά το φέρανε προ καιρού στο lidl οπότε ψάξτε το στα κατεψυγμένα του (δεν ξέρω αν σε κάποιο άλλο ψαγμένο σούπερ μάρκετ υπάρχει κάποιο ανάλογο, αν βρείτε πείτε μου).
Ορίστε η αρχική συνταγή από το γνωστό και μη εξαιρετέο taste of home:
https://www.tasteofhome.com/recipes/chinese-chicken-soup/
Ας τη μεταφράσω πρώτα ως έχει και μετά θα σας πω κάποιες διαφοροποιήσεις. (Τις μονάδες στις ποσότητες τις μετατρέπω απ'ευθείας)
Υλικά
1.200 ml ζωμό κότας
500 γραμμάρια κατεψυγμένο μείγμα για ασιατικού τύπου stir fry
2 φλυτζάνια ψημένο κοτόπουλο κομμένο σε κύβους
1 κ.γ. φρέσκο τζίντερ ψιλοκομμένο
1 κ.γ. σάλτσα σόγιας
1/4 κ.γ. λάδι σησαμιού
Εκτέλεση
Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μεγάλο σκευος. Μόλις πάρει βράση μειώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε για 15 λεπτά ή μέχρι να ζεσταθεί καλά.
Να σημειώσω: 149 θερμίδες τη μερίδα. Με τις υγείες σας.
Τώρα, αυτή η συνταγή παραείναι πανευκολούρα ακόμη και για τα στάνταρ μιας μάνας ακαμάτρας. Επίσης, οι αμερικάνοι που την έγραψαν, έχουν στα σούπερ μάρκετ τους ζωμούς συσκευασμένους σε τετραπάκ (ή όπως τη λένε αυτή τη συσκευασία, δεν μπορώ να την πω χάρτινη) όπως το γάλα μακράς διαρκείας. Εσείς που μάλλον δεν θα βρείτε κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην πάρετε νωπό το κοτοπουλάκι σας (πάρτε φιλέτο αν θέλετε να σας γίνει και εντελώς fat free), να το κόψετε σε κομματάκια εσείς ή ο κρεοπώλης σας, και να το βάλετε στη σουπίτσα σας ώστε να πάρετε τον ζωμό του (μαγειρεύοντας για περισσότερη ώρα, ασφαλώς). Εκτός αν μαγειρεύετε με κοτόπουλο που περίσσεψε, οπότε φτιάχνετε τον ζωμό με κύβο ή συμπυκωμένο ζωμό. Αν βεβαίως θελέτε να ξηγηθείτε πιο μερακλίδικα, μπορείτε να πάρετε κοτόπουλο με κόκκαλα για να σας δώσει πλούσιο ζωμό και μετά να τα αφαιρέσετε. Εγώ βάζω συνήθως φιλέτο κοτόπουλο σε κομματάκια και έναν κύβο. Αλάτι δεν βάζω γιατί ο κύβος είναι αλμυρός από μόνος του, η σάλτσα σόγιας επίσης.
Τι άλλο; Α, το σησαμέλαιο ούτε που το σκέφτομαι, δεν βάζω, στην απίθανη περίπτωση που έχετε σπίτι σας βάλτε εσείς και πείτε μου αν κάνει διαφορά. Το τζίντζερ μόνο μην παραλείψετε γιατί δίνει την ωραία του πικάντικη δροσιά στο πιάτο. Και μην το αντικαταστήσετε με τζίντερ σε σκόνη όσο ακαμάτες και να είστε γιατί κάνει διαφορά.
Αφού τελειώσαμε με τη συνταγή ας πούμε και μια πικρή αλήθεια: με αυτές τις 149 θερμίδες (και λιγότερες αν παραλείψετε το λάδι) δεν πρόκειται να λαδώσει τ'αντεράκι σας (ακόμη και αν συμπεριλάβετε το λάδι). Και αν δεν το καταλάβετε μόλις τελειώσετε τη μερίδα σας, θα το καταλάβετε σίγουρα μόλις σας φύγει το νερούλιασμα απ'το στομάχι. Το καλό βέβαια είναι ότι μπορείτε να φάτε μετά και κάτι άλλο χωρίς να επιβαρύνετε τον θερμιδικό σας προϋπολογισμό (αρκεί αυτό το άλλο να μην είναι τουλούμπες και γαλακτομπούρεκο, εννοείται). Περισσότερο θα σας την πρότεινα σαν μέρος κυρίως γεύματος ή σαν ελαφρύ ενδιάμεσο γεύμα, διαφορετικά θα λυσάξετε και θα τις φάτε τις τουλούμπες. Εν πάσει περιπτώσει σας προειδοποίησα, κάντε τα κουμάντα σας.
Με τις υγείες σας και πάλι.
Ο λόγος που δεν είχα αναρτήσει την ωραιότατη αυτή συνταγή νωρίτερα ώστε να την απολαύσετε με το κρύο του χειμώνα, όπως της αξίζει, είναι ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την πανευκολούρα παρασκευή της είναι να έχεις ένα stir fry mix ασιατικού στυλ. Το οποίο δεν είχα βρει πουθενά ως πρότινος αλλά το φέρανε προ καιρού στο lidl οπότε ψάξτε το στα κατεψυγμένα του (δεν ξέρω αν σε κάποιο άλλο ψαγμένο σούπερ μάρκετ υπάρχει κάποιο ανάλογο, αν βρείτε πείτε μου).
Ορίστε η αρχική συνταγή από το γνωστό και μη εξαιρετέο taste of home:
https://www.tasteofhome.com/recipes/chinese-chicken-soup/
Ας τη μεταφράσω πρώτα ως έχει και μετά θα σας πω κάποιες διαφοροποιήσεις. (Τις μονάδες στις ποσότητες τις μετατρέπω απ'ευθείας)
Υλικά
1.200 ml ζωμό κότας
500 γραμμάρια κατεψυγμένο μείγμα για ασιατικού τύπου stir fry
2 φλυτζάνια ψημένο κοτόπουλο κομμένο σε κύβους
1 κ.γ. φρέσκο τζίντερ ψιλοκομμένο
1 κ.γ. σάλτσα σόγιας
1/4 κ.γ. λάδι σησαμιού
Εκτέλεση
Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μεγάλο σκευος. Μόλις πάρει βράση μειώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε για 15 λεπτά ή μέχρι να ζεσταθεί καλά.
Να σημειώσω: 149 θερμίδες τη μερίδα. Με τις υγείες σας.
Τώρα, αυτή η συνταγή παραείναι πανευκολούρα ακόμη και για τα στάνταρ μιας μάνας ακαμάτρας. Επίσης, οι αμερικάνοι που την έγραψαν, έχουν στα σούπερ μάρκετ τους ζωμούς συσκευασμένους σε τετραπάκ (ή όπως τη λένε αυτή τη συσκευασία, δεν μπορώ να την πω χάρτινη) όπως το γάλα μακράς διαρκείας. Εσείς που μάλλον δεν θα βρείτε κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην πάρετε νωπό το κοτοπουλάκι σας (πάρτε φιλέτο αν θέλετε να σας γίνει και εντελώς fat free), να το κόψετε σε κομματάκια εσείς ή ο κρεοπώλης σας, και να το βάλετε στη σουπίτσα σας ώστε να πάρετε τον ζωμό του (μαγειρεύοντας για περισσότερη ώρα, ασφαλώς). Εκτός αν μαγειρεύετε με κοτόπουλο που περίσσεψε, οπότε φτιάχνετε τον ζωμό με κύβο ή συμπυκωμένο ζωμό. Αν βεβαίως θελέτε να ξηγηθείτε πιο μερακλίδικα, μπορείτε να πάρετε κοτόπουλο με κόκκαλα για να σας δώσει πλούσιο ζωμό και μετά να τα αφαιρέσετε. Εγώ βάζω συνήθως φιλέτο κοτόπουλο σε κομματάκια και έναν κύβο. Αλάτι δεν βάζω γιατί ο κύβος είναι αλμυρός από μόνος του, η σάλτσα σόγιας επίσης.
Τι άλλο; Α, το σησαμέλαιο ούτε που το σκέφτομαι, δεν βάζω, στην απίθανη περίπτωση που έχετε σπίτι σας βάλτε εσείς και πείτε μου αν κάνει διαφορά. Το τζίντζερ μόνο μην παραλείψετε γιατί δίνει την ωραία του πικάντικη δροσιά στο πιάτο. Και μην το αντικαταστήσετε με τζίντερ σε σκόνη όσο ακαμάτες και να είστε γιατί κάνει διαφορά.
Αφού τελειώσαμε με τη συνταγή ας πούμε και μια πικρή αλήθεια: με αυτές τις 149 θερμίδες (και λιγότερες αν παραλείψετε το λάδι) δεν πρόκειται να λαδώσει τ'αντεράκι σας (ακόμη και αν συμπεριλάβετε το λάδι). Και αν δεν το καταλάβετε μόλις τελειώσετε τη μερίδα σας, θα το καταλάβετε σίγουρα μόλις σας φύγει το νερούλιασμα απ'το στομάχι. Το καλό βέβαια είναι ότι μπορείτε να φάτε μετά και κάτι άλλο χωρίς να επιβαρύνετε τον θερμιδικό σας προϋπολογισμό (αρκεί αυτό το άλλο να μην είναι τουλούμπες και γαλακτομπούρεκο, εννοείται). Περισσότερο θα σας την πρότεινα σαν μέρος κυρίως γεύματος ή σαν ελαφρύ ενδιάμεσο γεύμα, διαφορετικά θα λυσάξετε και θα τις φάτε τις τουλούμπες. Εν πάσει περιπτώσει σας προειδοποίησα, κάντε τα κουμάντα σας.
Με τις υγείες σας και πάλι.
Sunday, February 17, 2019
Η Καραγιάννη των φασολακίων
Η σημερινή συνταγή φίλε αναγνώστη και φίλη αναγνώστρια, είναι χρυσάφι, είναι διαμάντι, είναι ρουμπίνι, είναι σμαράγδι... είναι όλα αυτά και παραπάνω, γιατί είναι ελαφριά, νόστιμη, εύκολη, γρήγορη και ευέλικτη. Και επιτέλους μία συνταγή στην οποία μπορείς να... ανακυκλώσεις αν θες κρέας που περίσσεψε, χωρίς να βάλεις μακαρόνια!
Το φασολάκι βρε, το ταπεινό, ξενέρωτο φασολάκι θα ανέβει τώρα σε άλλα επίπεδα και θα γίνει λιχουδιά, σαν την Καραγιάννη στις ελληνικές ταινίες που από ταπεινό κορίτσι της γειτονιάς γίνεται μία βαμπ θεά της νύχτας και χορεύει λάγνα με διάφανο ολόσωμο κορμάκι και μποά! (Πέτυχα και ομοιοκαταληξία χωρίς να το έχω επιδιώξει καν, το συγραφικό μου ταλέντο εκρήγνυται!)
Αυτό είναι αυτή η συνταγή! Η απολαυστική πλευρά της γειτονοπούλας... του πράσινου φασολακίου θέλω να πω.
Το taste of home ξηγιέται σωστά για ακόμα μια φορά και ιδού η συνταγή η ορίτζιναλ:
https://www.tasteofhome.com/recipes/holiday-green-bean-casserole/
Δηλαδή (μεταφράζω και τις μονάδες για να μην παιδεύεστε):
8 φλυτζάνια φρέσκα φασολάκια (περίπου μισό κιλό)
250 γραμμάρια μανιτάρια φρέσκα
2 κ. σ. βούτυρο
2 κ. σ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κ. γ. ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1/2 κ.γ. πιπέρι
1/2 φλυτζάνι άπαχο γάλα
1 φλ. sour cream με λίγα λιπαρά (βάλτε γιαούρτι στραγγιστό εσείς)
1 κ.γ. Worcestershire sauce (εσείς βάλτε μία κουταλιά της σούπας, ακούστε που σας λέω)
1-1/2 φλ. τριμμένο τυρί για μακαρόνια με χαμηλά λιπαρά
TOPPING:
1/3 φλ. φιλέ αμυγδάλου
1/3 φλ. κορν φλέικς σπασμένα
1 κ.σ. βούτυρο λιωμένο
Εκτέλεση
Βάζουμε τα φασολάκια σε μια μεγάλη κατσαρόλα και τα καλύπτουμε με νερό. Μόλις βράσει βάζουμε το καπάκι και τα ψήνουμε για 3-5 λεπτά ή μέχρι να γίνουν τρυφερά αλλά τραγανά. Τα στραγγίζουμε και τα κρατάμε στην άκρη.
Θερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 oC. Σε ένα μεγάλο τηγάνι, σωτάρουμε τα μανιτάρια με το βούτυρο μέχρι να μαλακώσουν. Προσθέτουμε το αλεύρι, το κρεμμύδι και το πιπέρι και ανακατεύουμε. Σταδιακά προσθέτουμε το γάλα. Μόλις βράσει συνεχίζουμε ανακατεύοντας για 1-2 λεπτά ή μέχρι να πήξει η σάλτσα. Κατεβάζουμε από τη φωτιά. Προσθέτουμε το γιαούρτι και την Worcestershire sauce. Προσθέτουμε τα φασολάκια και το τριμμένο τυρί και ανακατεύουμε.
Μεταφέρουμε το μείγμα σε λαδωμένο ταψί διαστάσεων 28 x 18 εκατοστών (το ταψί θα γεμίσει). Ανακατεύουμε τα toppings και τα ρίχνουμε από πάνω.
Ψήνουμε για 12-16 λεπτά ή μέχρι να ζεσταθεί πλήρως και να δούμε φυσαλίδες.
Το φασολάκι βρε, το ταπεινό, ξενέρωτο φασολάκι θα ανέβει τώρα σε άλλα επίπεδα και θα γίνει λιχουδιά, σαν την Καραγιάννη στις ελληνικές ταινίες που από ταπεινό κορίτσι της γειτονιάς γίνεται μία βαμπ θεά της νύχτας και χορεύει λάγνα με διάφανο ολόσωμο κορμάκι και μποά! (Πέτυχα και ομοιοκαταληξία χωρίς να το έχω επιδιώξει καν, το συγραφικό μου ταλέντο εκρήγνυται!)
Αυτό είναι αυτή η συνταγή! Η απολαυστική πλευρά της γειτονοπούλας... του πράσινου φασολακίου θέλω να πω.
Το taste of home ξηγιέται σωστά για ακόμα μια φορά και ιδού η συνταγή η ορίτζιναλ:
https://www.tasteofhome.com/recipes/holiday-green-bean-casserole/
Δηλαδή (μεταφράζω και τις μονάδες για να μην παιδεύεστε):
8 φλυτζάνια φρέσκα φασολάκια (περίπου μισό κιλό)
250 γραμμάρια μανιτάρια φρέσκα
2 κ. σ. βούτυρο
2 κ. σ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κ. γ. ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1/2 κ.γ. πιπέρι
1/2 φλυτζάνι άπαχο γάλα
1 φλ. sour cream με λίγα λιπαρά (βάλτε γιαούρτι στραγγιστό εσείς)
1 κ.γ. Worcestershire sauce (εσείς βάλτε μία κουταλιά της σούπας, ακούστε που σας λέω)
1-1/2 φλ. τριμμένο τυρί για μακαρόνια με χαμηλά λιπαρά
TOPPING:
1/3 φλ. φιλέ αμυγδάλου
1/3 φλ. κορν φλέικς σπασμένα
1 κ.σ. βούτυρο λιωμένο
Εκτέλεση
Βάζουμε τα φασολάκια σε μια μεγάλη κατσαρόλα και τα καλύπτουμε με νερό. Μόλις βράσει βάζουμε το καπάκι και τα ψήνουμε για 3-5 λεπτά ή μέχρι να γίνουν τρυφερά αλλά τραγανά. Τα στραγγίζουμε και τα κρατάμε στην άκρη.
Θερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 oC. Σε ένα μεγάλο τηγάνι, σωτάρουμε τα μανιτάρια με το βούτυρο μέχρι να μαλακώσουν. Προσθέτουμε το αλεύρι, το κρεμμύδι και το πιπέρι και ανακατεύουμε. Σταδιακά προσθέτουμε το γάλα. Μόλις βράσει συνεχίζουμε ανακατεύοντας για 1-2 λεπτά ή μέχρι να πήξει η σάλτσα. Κατεβάζουμε από τη φωτιά. Προσθέτουμε το γιαούρτι και την Worcestershire sauce. Προσθέτουμε τα φασολάκια και το τριμμένο τυρί και ανακατεύουμε.
Μεταφέρουμε το μείγμα σε λαδωμένο ταψί διαστάσεων 28 x 18 εκατοστών (το ταψί θα γεμίσει). Ανακατεύουμε τα toppings και τα ρίχνουμε από πάνω.
Ψήνουμε για 12-16 λεπτά ή μέχρι να ζεσταθεί πλήρως και να δούμε φυσαλίδες.
Το σμούδι του χαρούμενου πρωινού
Είναι δυνατόν φίλτατοι, πολυπληθέστατοι όσο και πιστοί μου αναγνώστες, να έχω ξεκινήσει εδώ και εβδομάδες ολόκληρες αυτό το blog και να μην έχω ακόμη δημοσιεύσει το σούπερ καραντούπερ σμούδι που συνοδεύει τα περισσότερα πρωινά μου; Τον ακρογωνιαίο λίθο της υγιεινής μου διατροφής (διότι μετά το πρωινό αυτό σταματά συνήθως η υγιεινή μου διατροφή και αρχίζουν να παρεισφρέουν τα ανθυγιεινά);
Το διαμάντι αυτό το διατροφικό το σπάνιο, με βασικά συστατικά (για να μην σας κρατώ σε αγωνία), το γάλα, το γιαούρτι και την μπανάνα, θα πρέπει κατ'αρχήν να δείτε πού θα το φτιάξετε. Μπορείτε σε μιξεράκι-διαβολάκι τύπου moulinette, σε κανονικό μπλέντερ ή, το καλύτερο από όλα, που ελάχιστοι μάλλον έχετε, σε ένα ειδικό για σμούδια και τέτοια μπλεντεράκι τύπου magic bullet, στο οποίο κάδος και ποτήρι είναι το ίδιο πράγμα και έτσι έχεις πολύ λιγότερα να πλένεις. Σαν ακαμάτρα με δελεάζει, με προβληματίζει όμως ως επιπλέον έξοδο αφενός και ως έξτρα σαβούρα στο νοικοκυριό από την άλλη. Αν έχετε το χώρο, το χρήμα και την απαραίτητη ακαματοσύνη σκεφτείτε μήπως το αγοράσετε, αλλιώς καθίστε να πλένετε κάθε πρωί τα πάντα όπως εγώ (αμέσως πλένουμε γιατί αν ξεραθούν την πατήσαμε, θέλουν δεκαπλάσιο κόπο μετά!).
Λοιπόν, ιδού τα συστατικά
Υποχρεωτικά:
1 φλ. γάλα (εγώ βάζω αμυγδάλου γιατί μου αρέσει και το έχω συνηθίσει)
2-3 ξεχειλισμένες και παραγεμισμένες κουταλιές σούπας γιαούρτι στραγγιστό 2% ή 0%
1 μπανάνα (ώριμη αν γίνεται)
Προαιρετικά:
Ό,τι άλλο φρούτο θέλετε (συνιστώ αχλάδι τον χειμώνα, ροδάκινο ή πεπόνι το καλοκαίρι, κατεψυγμένα κόκκινα φρούτα τύπου berries όλο το χρόνο)
Σποράκια chia ή λιναρόσπορο
Μέλι
Για την hard core εκδοχή:
Μισό κολοκύθι ωμό
2-3 κ.σ. σπανάκι ωμό ή κατεψυγμένο
Η hard core εκδοχή, για να αρχίσω από το τέλος, είναι για όσους θέλουν να νιώσουν την φρέσκια γρασιδίλα ενός ωμού χόρτου (που συνήθως μαγειρεύεται) στη γλώσσα τους (και όχι στον ουρανίσκο τους, που δεν έχει γευστικούς υποδοχείς), και που θα τολμήσουν να φάνε ή που ήδη τρώνε το κολοκύθι ωμό και μάλλον θα συμφωνήσουν ότι δεν είναι και ιδιαίτερα περίεργο στη γεύση. Αν δεν ήξερα τι είναι μάλλον θα μάντευα ότι πρόκειται για μουλιασμένα ασπρισμένα αμύγδαλα ψιλοκομμένα (ή χοντροαλεσμένα). Πολύ ουδέτερη γεύση και ευχάριστη υφή.
Για τα σποράκια τώρα μία σημείωση:
Αν σας έχει βγει νερουλό το σμούδι, βάλτε σποράκια chia και περιμένετε λίγα λεπτά. Αυτά απορροφάνε νερό και φτιάχνουν γύρω τους ένα ζελεδάκι, με αποτέλεσμα να γίνεται πιο πηχτό το ρόφημα συνολικά. Αν σας βγει πολύ πηκτό αραιώστε με γάλα.
Αν σας βγαίνει νορμάλ βάλτε λιναρόσπορο. Τον οποίο όμως θα πρέπει να σπάσετε για να λάβετε την ωφέλιμη τροφή στο εσωτερικό του, διαφορετικά θα τον αποβάλλει ο οργανισμός σας ως έχει και το πολύ πολύ να φυτρώσει καμιά λιναροσποριά στον υπόνομο που θα καταλήξουν τα καθόλου σιχαμερά για να αναφέρονται σε blog με συνταγές απεκκρίματά σας. Για τον λόγο αυτό αγόραζα μέχρι πρότινος σπασμένο λιναρόσπορο. Πρόσφατα όμως δεν έβρισκα σπασμένο. Ανεπιτυχώς δοκίμαζα να τον σπάσω σπίτι στο μπλεντερ γιατί χορεύουν και χοροπηδούν τρελά μέσα στο μπλέντερ οι σπόροι και ελάχιστοι σπάνε. Έτσι προκειμένου να τον πετάξω τον έβαζα όπως ήταν μέσα στο σμούδι και προσπάθησα συνειδητά να τον μασάω. Διαπίστωσα ότι έτσι παίρνει και μία διάσταση στερεής τροφής το σμούδι αυτό, γιατί ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει κάτι που το μασάμε με τα δόντια μας, έτσι χορταίνεις περισσότερο, καθότι συν τοις άλλοις κάνεις και περισσότερη ώρα να το καταναλώσεις (όταν είσαι επιστήμονας φαίνεται!).
Καλή απόλαυση!
Το διαμάντι αυτό το διατροφικό το σπάνιο, με βασικά συστατικά (για να μην σας κρατώ σε αγωνία), το γάλα, το γιαούρτι και την μπανάνα, θα πρέπει κατ'αρχήν να δείτε πού θα το φτιάξετε. Μπορείτε σε μιξεράκι-διαβολάκι τύπου moulinette, σε κανονικό μπλέντερ ή, το καλύτερο από όλα, που ελάχιστοι μάλλον έχετε, σε ένα ειδικό για σμούδια και τέτοια μπλεντεράκι τύπου magic bullet, στο οποίο κάδος και ποτήρι είναι το ίδιο πράγμα και έτσι έχεις πολύ λιγότερα να πλένεις. Σαν ακαμάτρα με δελεάζει, με προβληματίζει όμως ως επιπλέον έξοδο αφενός και ως έξτρα σαβούρα στο νοικοκυριό από την άλλη. Αν έχετε το χώρο, το χρήμα και την απαραίτητη ακαματοσύνη σκεφτείτε μήπως το αγοράσετε, αλλιώς καθίστε να πλένετε κάθε πρωί τα πάντα όπως εγώ (αμέσως πλένουμε γιατί αν ξεραθούν την πατήσαμε, θέλουν δεκαπλάσιο κόπο μετά!).
Λοιπόν, ιδού τα συστατικά
Υποχρεωτικά:
1 φλ. γάλα (εγώ βάζω αμυγδάλου γιατί μου αρέσει και το έχω συνηθίσει)
2-3 ξεχειλισμένες και παραγεμισμένες κουταλιές σούπας γιαούρτι στραγγιστό 2% ή 0%
1 μπανάνα (ώριμη αν γίνεται)
Προαιρετικά:
Ό,τι άλλο φρούτο θέλετε (συνιστώ αχλάδι τον χειμώνα, ροδάκινο ή πεπόνι το καλοκαίρι, κατεψυγμένα κόκκινα φρούτα τύπου berries όλο το χρόνο)
Σποράκια chia ή λιναρόσπορο
Μέλι
Για την hard core εκδοχή:
Μισό κολοκύθι ωμό
2-3 κ.σ. σπανάκι ωμό ή κατεψυγμένο
Η hard core εκδοχή, για να αρχίσω από το τέλος, είναι για όσους θέλουν να νιώσουν την φρέσκια γρασιδίλα ενός ωμού χόρτου (που συνήθως μαγειρεύεται) στη γλώσσα τους (και όχι στον ουρανίσκο τους, που δεν έχει γευστικούς υποδοχείς), και που θα τολμήσουν να φάνε ή που ήδη τρώνε το κολοκύθι ωμό και μάλλον θα συμφωνήσουν ότι δεν είναι και ιδιαίτερα περίεργο στη γεύση. Αν δεν ήξερα τι είναι μάλλον θα μάντευα ότι πρόκειται για μουλιασμένα ασπρισμένα αμύγδαλα ψιλοκομμένα (ή χοντροαλεσμένα). Πολύ ουδέτερη γεύση και ευχάριστη υφή.
Για τα σποράκια τώρα μία σημείωση:
Αν σας έχει βγει νερουλό το σμούδι, βάλτε σποράκια chia και περιμένετε λίγα λεπτά. Αυτά απορροφάνε νερό και φτιάχνουν γύρω τους ένα ζελεδάκι, με αποτέλεσμα να γίνεται πιο πηχτό το ρόφημα συνολικά. Αν σας βγει πολύ πηκτό αραιώστε με γάλα.
Αν σας βγαίνει νορμάλ βάλτε λιναρόσπορο. Τον οποίο όμως θα πρέπει να σπάσετε για να λάβετε την ωφέλιμη τροφή στο εσωτερικό του, διαφορετικά θα τον αποβάλλει ο οργανισμός σας ως έχει και το πολύ πολύ να φυτρώσει καμιά λιναροσποριά στον υπόνομο που θα καταλήξουν τα καθόλου σιχαμερά για να αναφέρονται σε blog με συνταγές απεκκρίματά σας. Για τον λόγο αυτό αγόραζα μέχρι πρότινος σπασμένο λιναρόσπορο. Πρόσφατα όμως δεν έβρισκα σπασμένο. Ανεπιτυχώς δοκίμαζα να τον σπάσω σπίτι στο μπλεντερ γιατί χορεύουν και χοροπηδούν τρελά μέσα στο μπλέντερ οι σπόροι και ελάχιστοι σπάνε. Έτσι προκειμένου να τον πετάξω τον έβαζα όπως ήταν μέσα στο σμούδι και προσπάθησα συνειδητά να τον μασάω. Διαπίστωσα ότι έτσι παίρνει και μία διάσταση στερεής τροφής το σμούδι αυτό, γιατί ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει κάτι που το μασάμε με τα δόντια μας, έτσι χορταίνεις περισσότερο, καθότι συν τοις άλλοις κάνεις και περισσότερη ώρα να το καταναλώσεις (όταν είσαι επιστήμονας φαίνεται!).
Καλή απόλαυση!
Monday, January 7, 2019
Η καροτόσουπα που έφτιαξα προχθές...
...είναι η πρώτη που βρήκα στο google. Έτυχε να έχω τα υλικά στο ψυγείο (ένιωσα και σούπερ foodie που είχα το σπανιότατο υλικό σέλερυ). Ξέχασα το θυμάρι ή μαϊντανό που έλεγε στο τέλος αλλά ίσως και καλύτερα γιατί ο μαϊντανός πιθανότατα δεν θα μου άρεσε και το θυμάρι δεν ξέρω αν θα πήγαινε.
Η συνταγή είναι η εξής:
http://www.eatingwell.com/recipe/249990/carrot-soup/
Να σας τη μεταφράσω:
Υλικά
1 κ.σ βούτυρο
1 κ.σ. παρθένο ελαιόλαδο
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 μίσχο σέλερυ
2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένο
1 κ. γ. φρέσκο θυμάρι ή μαϊντανό ψιλοκομμένο
5 φλ. καρότα
2 φλ νερό
4 φλ ζωμό κότας με λιγότερο αλάτι
1/2 φλ κρέμα γάλακτος (προαιρετικά)
1/2 κ.σ. αλάτι
Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Εκτέλεση
Ζεσταίνουμε το βούτυρο και το λάδι (εγώ έβαλα μόνο βούτυρο) σε μία μεγάλη κατσαρόλα. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σέλερυ και τα σωτάρουμε ανακατεύοντας κατά διαστήματα μέχρι να μαλακώσουν, 4 με 6 λεπτά. Προσθέτουμε το σκόρδο και το θυμάρι (ή τον μαϊντανό) και ανακατεύουμε 10 δευτερόλεπτα να βγάλουν το άρωμά τους. Προσθέτουμε το νερό και τον ζωμό και δυναμώνουμε τη φωτιά. Όταν αρχίσει να βράζει χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά και αφήνουμε να βράσει 25 λεπτά περίπου, μέχρι να μαλακώσουν καλά τα καρότα. Πολτοποιούμε μέχρι να αποκτήσει η σούπα μας λεία υφή. (Προσοχή στην πολτοποίηση καυτών υγρών). Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, αλάτι και πιπέρι.
Αν δεν βάλετε αλάτι και πιπέρι η γεύση θα είναι σκέτο baby food, οπότε μην τα παραλείψετε. Αυτό όμως που είδα σε μία άλλη συνταγή και που θα αλλάξει εντελώς τη γεύση είναι η προσθήκη μίας κουταλιάς από πάστα ελιάς (μαύρη έβαλα εγώ). Θα δώσει στην σούπα μία κατανυκτικά ελληνική χροιά και θα νομίζετε ότι διασταυρώθηκε με ελιόψωμο.
Όπως και να ΄χει πρόκειται για μία εύκολη λύση για ένα ελαφρύ βραδυνό γεύμα ή ένα πρώτο πιάτο που θα σας αποτρέψει ίσως να φάτε τον αγλέορα στο κυρίως γεύμα σας.
Να βάλω και ένα update στη δημοσίευση:
Νόμιζα ότι σας απογοήτευα αγαπητοί αναγνώστες με αυτήν τη συνταγή. Γιατί όπως είπα εξαρχής ήταν η πρώτη που είχα βρει στο γούγλη. Και έλεγα μέσα μου ότι θα ψάξω να βρω μία πολύ καλύτερη για το blog. Έλα όμως που από τότε, και δεν έχει ούτε μήνας περάσει, την έχω ξαναφτιάξει αυτούσια άλλές τρεις-τέσσερις φορές! (Και να το βάλετε το θυμάρι, πηγαίνει.) Είναι λοιπόν τέτοια η ευκολία της τόσο με την απλότητα της εκτέλεσης όσο και με τα απλούστατα υλικά της, που θα σας λύσει και εσάς νομίζω τα χέρια τις κρύες νύχτες του χειμώνα, τα νωχελικά πρωινά της Κυριακής, γυρίζοντας σπίτι από τα χιόνια, το σκι, το snowboard. Απολαύστε!
Η συνταγή είναι η εξής:
http://www.eatingwell.com/recipe/249990/carrot-soup/
Να σας τη μεταφράσω:
Υλικά
1 κ.σ βούτυρο
1 κ.σ. παρθένο ελαιόλαδο
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 μίσχο σέλερυ
2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένο
1 κ. γ. φρέσκο θυμάρι ή μαϊντανό ψιλοκομμένο
5 φλ. καρότα
2 φλ νερό
4 φλ ζωμό κότας με λιγότερο αλάτι
1/2 φλ κρέμα γάλακτος (προαιρετικά)
1/2 κ.σ. αλάτι
Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Εκτέλεση
Ζεσταίνουμε το βούτυρο και το λάδι (εγώ έβαλα μόνο βούτυρο) σε μία μεγάλη κατσαρόλα. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σέλερυ και τα σωτάρουμε ανακατεύοντας κατά διαστήματα μέχρι να μαλακώσουν, 4 με 6 λεπτά. Προσθέτουμε το σκόρδο και το θυμάρι (ή τον μαϊντανό) και ανακατεύουμε 10 δευτερόλεπτα να βγάλουν το άρωμά τους. Προσθέτουμε το νερό και τον ζωμό και δυναμώνουμε τη φωτιά. Όταν αρχίσει να βράζει χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά και αφήνουμε να βράσει 25 λεπτά περίπου, μέχρι να μαλακώσουν καλά τα καρότα. Πολτοποιούμε μέχρι να αποκτήσει η σούπα μας λεία υφή. (Προσοχή στην πολτοποίηση καυτών υγρών). Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, αλάτι και πιπέρι.
Αν δεν βάλετε αλάτι και πιπέρι η γεύση θα είναι σκέτο baby food, οπότε μην τα παραλείψετε. Αυτό όμως που είδα σε μία άλλη συνταγή και που θα αλλάξει εντελώς τη γεύση είναι η προσθήκη μίας κουταλιάς από πάστα ελιάς (μαύρη έβαλα εγώ). Θα δώσει στην σούπα μία κατανυκτικά ελληνική χροιά και θα νομίζετε ότι διασταυρώθηκε με ελιόψωμο.
Όπως και να ΄χει πρόκειται για μία εύκολη λύση για ένα ελαφρύ βραδυνό γεύμα ή ένα πρώτο πιάτο που θα σας αποτρέψει ίσως να φάτε τον αγλέορα στο κυρίως γεύμα σας.
Να βάλω και ένα update στη δημοσίευση:
Νόμιζα ότι σας απογοήτευα αγαπητοί αναγνώστες με αυτήν τη συνταγή. Γιατί όπως είπα εξαρχής ήταν η πρώτη που είχα βρει στο γούγλη. Και έλεγα μέσα μου ότι θα ψάξω να βρω μία πολύ καλύτερη για το blog. Έλα όμως που από τότε, και δεν έχει ούτε μήνας περάσει, την έχω ξαναφτιάξει αυτούσια άλλές τρεις-τέσσερις φορές! (Και να το βάλετε το θυμάρι, πηγαίνει.) Είναι λοιπόν τέτοια η ευκολία της τόσο με την απλότητα της εκτέλεσης όσο και με τα απλούστατα υλικά της, που θα σας λύσει και εσάς νομίζω τα χέρια τις κρύες νύχτες του χειμώνα, τα νωχελικά πρωινά της Κυριακής, γυρίζοντας σπίτι από τα χιόνια, το σκι, το snowboard. Απολαύστε!
Wednesday, January 2, 2019
Σαλάτα με καλαμπόκι καλοκαιρινή (και όχι μόνο)
Η παρακάτω εξαίσια σαλάτα προέρχεται από το taste of home, αμερικάνικο έντυπο μαγειρικής με πολύ οργανωμένο site που σας συνιστώ να επισκεφτείτε. Έχω κάνει πολλές συνταγές από έντυπά του αλλά και από το ίντερνετ, πάντα με ικανοποιητικό έως υψηλό βαθμό επιτυχίας. Αν αξιωθώ να γράψω και άλλα post σε αυτό το blog θα σας το αναφέρω ξανά σίγουρα.
Ο τίτλος του πιάτου είναι summer corn salad. Πρόκειται όντως για μία σαλάτα δροσερή αλλά σε καμία περίπτωση απαγορευτική για τις άλλες εποχές του χρόνου (δεν έχει κάποιο υλικό που δεν το βρίσκεις τις άλλες εποχές, να'ναι καλά τα θερμοκήπια και τα φυτοφάρμακα που θα μας πεθάνουν όλους κάποια μέρα και δεν θα ξέρουμε τι πάθαμε). Αν σας άγχωσα πάρτε βιολογικά.
Ιδού το link για την original συνταγή στα αγγλικά:
https://www.tasteofhome.com/recipes/summer-corn-salad/
αλλά παρακάτω σας παρέχω όχι μόνο τη μετάφραση αλλά και τις αλλαγές που έχω κάνει και που κατ'εμέ κάνουν όλη τη διαφορά στο τελικό αποτέλεσμα.
Υλικά
5 κουταλάκια του γλυκού ελαιόλαδο
1 κουταλιά της σούπας χυμός λάιμ (και λεμόνι να βάλεις 'νταξ τώρα)
1/4 κ.γ. αλάτι
1 1/2 φλ. καλαμπόκι φρέσκο ή κατεψυγμένο που το έχουμε αποψύξει
1 1/2 φλ. ντοματίνια κομμένα στη μέση ή ντομάτα σε κυβάκια
1/2 φλ. αγγουράκι ψιλοκομμένο (εγώ το κάνω μικρά κυβάκια)
1/4 φλ. κόκκινο κρεμμύδι ψιλοκομμένο (εγώ βάζω συνήθως με φειδώ για να μη βρωμώ μετά)
2 κ. σ. φρέσκο βασιλικό ψιλοκομμένο ή 2 κ. γ. ξερό βασιλικό (με φρέσκο πολύ καλύτερα)
1/4 φλ. μυζήθρα (κατά άλλους "ξινομυζήθρα"). Αν δεν έχετε βάλτε φέτα θρυμματισμένη.
Οι δύο κύριες όσο και καίριες αλλαγές που κάνω στην αρχική συνταγή είναι πρώτον ότι αφαιρώ την hot pepper sauce (στα ελληνικά ταμπάσκο) γιατί κάνει το πιάτο καυτερό και δεν ταιριάζει καθόλου κατά την ταπεινή μου γνώμη, και δεύτερον ότι αντικαθιστώ τη φέτα με μυζήθρα. Για την ακρίβεια με αυτό που στα Χανιά λέμε μυζήθρα, πιο ανατολικά στην Κρήτη το λένε νομίζω ξινομυζήθρα, ας με διορθώσει όποιος ξέρει αν κάνω λάθος (γιατί εκεί μυζήθρα λένε αυτό που εδώ εμείς λέμε αθότυρο, και αυτό που εμείς λέμε αθότυρο το λένε δεν ξέρω πώς, είναι ελαφρώς ό,τι να'ναι η τυροκομική ονοματολογία). Αλλά αν δεν είναι εύκαιρη βάλτε φέτα, δεν πειράζει. Απλά εγώ την πρώτη φορά που έκανα τη συνταγή δεν είχα φέτα και έβαλα μυζήθρα αναγκαστικά και μετά είδα ότι προσφέρεται σαφώς περισσότερο και απογειώνει το πιάτο ("ωραία σάλτσα", μου έλεγαν, και εγώ δεν είχα βάλει παρά μυζήθρα και λεμόνι ουσιαστικά). Συνεχίζω με την εκτέλεση για να μην τρώω τον πολύτιμο χρόνο σας:
Στο αγγλικό κείμενο κάνει ολόκληρη ιστορία και σε βάζει να λερώσεις ένα μπωλ για να ανακατέψεις τα υλικά της σάλτσας. Ως ακαμάτρα δεν βλέπω το λόγο πραγματικά, ειδικά από τη στιγμή που παραλείπουμε το ταμπάσκο και επομένως δεν χρειάζεται να ανακατευτεί καλά (για να μην πεταχτεί στο ταβάνι από το κάψιμο αυτός που θα τύχει να φάει την αδιάλυτη σταγόνα του). Απλά ψήστε το καλαμπόκι αν είναι κατεψυγμένο σε τηγάνι με το ένα κουταλάκι γλυκού λάδι αν σας φτάσει (και να το βράσετε δεν πειράζει, απλά θα έχει ζουμιά και θα σας αραιώσει τη σάλτσα), αφήστε το να κρυώσει λίγο μη σας βγει χειμωνιάτικη η σαλάτα ή ακόμα καλύτερα βάλτε καλαμπόκι κονσέρβα να γλιτώσετε χρόνο, βάλτε τα ντοματούλια και το αγγουράκι, το κρεμμύδι και όλα τα υπόλοιπα τέλος πάντων, τα βλέπετε τα υλικά, ανακατέψτε, ψύξτε στο ψυγείο να αναδειχθεί η δροσιά της και απολαύστε. Σε καμία περίπτωση μην παραλείψετε το λεμόνι (ή λάιμ), γιατί αυτό δίνει όλη τη δροσιά στη σαλάτα, δένει πολύ με τη γλύκα του καλαμποκιού και γενικά δίνει κάτι το διαφορετικό σε ένα πιάτο με υλικά πολύ κοινά στην Ελλάδα (υλικά χωριάτικης ουσιαστικά) που όμως δεν τα συνοδεύουμε συνήθως με λεμόνι.
Απολαύστε!
Ο τίτλος του πιάτου είναι summer corn salad. Πρόκειται όντως για μία σαλάτα δροσερή αλλά σε καμία περίπτωση απαγορευτική για τις άλλες εποχές του χρόνου (δεν έχει κάποιο υλικό που δεν το βρίσκεις τις άλλες εποχές, να'ναι καλά τα θερμοκήπια και τα φυτοφάρμακα που θα μας πεθάνουν όλους κάποια μέρα και δεν θα ξέρουμε τι πάθαμε). Αν σας άγχωσα πάρτε βιολογικά.
Ιδού το link για την original συνταγή στα αγγλικά:
https://www.tasteofhome.com/recipes/summer-corn-salad/
αλλά παρακάτω σας παρέχω όχι μόνο τη μετάφραση αλλά και τις αλλαγές που έχω κάνει και που κατ'εμέ κάνουν όλη τη διαφορά στο τελικό αποτέλεσμα.
Υλικά
5 κουταλάκια του γλυκού ελαιόλαδο
1 κουταλιά της σούπας χυμός λάιμ (και λεμόνι να βάλεις 'νταξ τώρα)
1/4 κ.γ. αλάτι
1 1/2 φλ. καλαμπόκι φρέσκο ή κατεψυγμένο που το έχουμε αποψύξει
1 1/2 φλ. ντοματίνια κομμένα στη μέση ή ντομάτα σε κυβάκια
1/2 φλ. αγγουράκι ψιλοκομμένο (εγώ το κάνω μικρά κυβάκια)
1/4 φλ. κόκκινο κρεμμύδι ψιλοκομμένο (εγώ βάζω συνήθως με φειδώ για να μη βρωμώ μετά)
2 κ. σ. φρέσκο βασιλικό ψιλοκομμένο ή 2 κ. γ. ξερό βασιλικό (με φρέσκο πολύ καλύτερα)
1/4 φλ. μυζήθρα (κατά άλλους "ξινομυζήθρα"). Αν δεν έχετε βάλτε φέτα θρυμματισμένη.
Οι δύο κύριες όσο και καίριες αλλαγές που κάνω στην αρχική συνταγή είναι πρώτον ότι αφαιρώ την hot pepper sauce (στα ελληνικά ταμπάσκο) γιατί κάνει το πιάτο καυτερό και δεν ταιριάζει καθόλου κατά την ταπεινή μου γνώμη, και δεύτερον ότι αντικαθιστώ τη φέτα με μυζήθρα. Για την ακρίβεια με αυτό που στα Χανιά λέμε μυζήθρα, πιο ανατολικά στην Κρήτη το λένε νομίζω ξινομυζήθρα, ας με διορθώσει όποιος ξέρει αν κάνω λάθος (γιατί εκεί μυζήθρα λένε αυτό που εδώ εμείς λέμε αθότυρο, και αυτό που εμείς λέμε αθότυρο το λένε δεν ξέρω πώς, είναι ελαφρώς ό,τι να'ναι η τυροκομική ονοματολογία). Αλλά αν δεν είναι εύκαιρη βάλτε φέτα, δεν πειράζει. Απλά εγώ την πρώτη φορά που έκανα τη συνταγή δεν είχα φέτα και έβαλα μυζήθρα αναγκαστικά και μετά είδα ότι προσφέρεται σαφώς περισσότερο και απογειώνει το πιάτο ("ωραία σάλτσα", μου έλεγαν, και εγώ δεν είχα βάλει παρά μυζήθρα και λεμόνι ουσιαστικά). Συνεχίζω με την εκτέλεση για να μην τρώω τον πολύτιμο χρόνο σας:
Στο αγγλικό κείμενο κάνει ολόκληρη ιστορία και σε βάζει να λερώσεις ένα μπωλ για να ανακατέψεις τα υλικά της σάλτσας. Ως ακαμάτρα δεν βλέπω το λόγο πραγματικά, ειδικά από τη στιγμή που παραλείπουμε το ταμπάσκο και επομένως δεν χρειάζεται να ανακατευτεί καλά (για να μην πεταχτεί στο ταβάνι από το κάψιμο αυτός που θα τύχει να φάει την αδιάλυτη σταγόνα του). Απλά ψήστε το καλαμπόκι αν είναι κατεψυγμένο σε τηγάνι με το ένα κουταλάκι γλυκού λάδι αν σας φτάσει (και να το βράσετε δεν πειράζει, απλά θα έχει ζουμιά και θα σας αραιώσει τη σάλτσα), αφήστε το να κρυώσει λίγο μη σας βγει χειμωνιάτικη η σαλάτα ή ακόμα καλύτερα βάλτε καλαμπόκι κονσέρβα να γλιτώσετε χρόνο, βάλτε τα ντοματούλια και το αγγουράκι, το κρεμμύδι και όλα τα υπόλοιπα τέλος πάντων, τα βλέπετε τα υλικά, ανακατέψτε, ψύξτε στο ψυγείο να αναδειχθεί η δροσιά της και απολαύστε. Σε καμία περίπτωση μην παραλείψετε το λεμόνι (ή λάιμ), γιατί αυτό δίνει όλη τη δροσιά στη σαλάτα, δένει πολύ με τη γλύκα του καλαμποκιού και γενικά δίνει κάτι το διαφορετικό σε ένα πιάτο με υλικά πολύ κοινά στην Ελλάδα (υλικά χωριάτικης ουσιαστικά) που όμως δεν τα συνοδεύουμε συνήθως με λεμόνι.
Απολαύστε!
Saturday, December 15, 2018
Το τέλειο πρωινό με νιφάδες βρώμης και μήλο
Είναι διαιτητικό, είναι χορταστικό, είναι απ'όλα τόσο όσο, είναι... το τέλειο πρωινό. Για όσους θέλουν να φάνε κουάκερ το πρωί αλλά ξέρουν ότι αν βάλουν πολλά θα φτάσουν τις θερμίδες μισής μπριζόλας, για όσους θέλουν πρωινό τύπου porridge χωρίς ζάχαρη αλλά τους βγαίνει πάντα άνοστο αν δεν βάλουν έστω λίγη, για όλους αυτούς και για άλλους τόσους που δεν ήξεραν ότι έψαχναν τόσο καιρό αυτήν την τέλεια συνταγή, ιδού ο τρόπος να απολαμβάνετε καθημερινά ένα τέλειο πρωινό:
Porridge με μήλο και γιαούρτι
(συνταγή για 1 μερίδα)
Υλικά:
1/3 φλ. νιφάδες βρώμης
1/3 φλ. νερό
1/3 φλ. γάλα αμυγδάλου ή κανονικό ή ό,τι θέλετε
1/2 μήλο σε κομματάκια ή φλυδάκια
2-3 κουταλιές σούπας στραγγιστό γιαούρτι ξεχειλισμένες
Κανέλα
Εκτέλεση:
Σε μικρό κατσαρολάκι ή μεγάλο μπρίκι βάζουμε το νερό και το κομμένο μήλο. Μόλις αρχίσει να βράζει το κλείνουμε και αφήνουμε λίγη ώρα να μαλακώσει λίγο το μήλο. Στο μπωλ μας βάζουμε τις νιφάδες βρώμης και το γάλα. Προσθέτουμε το νερό με το μήλο και ανακατεύουμε ώστε να ρουφήξουν οι νιφάδες ωραία ωραία τα υγρά και να φουσκώσουν. Τέλος, προσθέτουμε το γιαούρτι μας και λίγη κανελίτσα από πάνω.
Παραλλαγές
Καμιά φορά αντικαθιστώ μέρος του γιαουρτιού με λίγο κεφίρ, που είναι υγιεινότατο.
Όσο για την πιθανή απορία του πώς θα το μετρήσω εγώ ρε συ το 1/3 του φλυτζανιού, προτείνω ανεπιφύλακτα, ως εξοπλισμένη με τα βασικά της κουζίνας μάνα ακαμάτρα, να πάρετε ένα σετ με κυπελάκια-δοσομετρητές (που μετράνε υποδιαιρέσεις του φλυτζανιού, 1/2, 1/3, 1/4, 1/8) για να κάνετε τη δουλειά σας εύκολα και γρήγορα. Αλλιώς επιστρατεύστε την όποια διαίσθησή σας και υπολογίστε με το μάτι.
Η συνταγή αυτή ίσως σε κάποιους φανεί άγλυκη. Ας βάλουν λίγο μέλι αν θέλουν αλλά καλύτερα να προσπαθήσουν να τη συνηθίσουν γιατί μπορεί να τους φέρει ένα βηματάκι πιο κοντά σε μία διατροφή απαλλαγμένη από ζάχαρη, η οποία έχει πολλά οφέλη (και που μακάρι να μπορούσα να ακολουθήσω!)
Porridge με μήλο και γιαούρτι
(συνταγή για 1 μερίδα)
Υλικά:
1/3 φλ. νιφάδες βρώμης
1/3 φλ. νερό
1/3 φλ. γάλα αμυγδάλου ή κανονικό ή ό,τι θέλετε
1/2 μήλο σε κομματάκια ή φλυδάκια
2-3 κουταλιές σούπας στραγγιστό γιαούρτι ξεχειλισμένες
Κανέλα
Εκτέλεση:
Σε μικρό κατσαρολάκι ή μεγάλο μπρίκι βάζουμε το νερό και το κομμένο μήλο. Μόλις αρχίσει να βράζει το κλείνουμε και αφήνουμε λίγη ώρα να μαλακώσει λίγο το μήλο. Στο μπωλ μας βάζουμε τις νιφάδες βρώμης και το γάλα. Προσθέτουμε το νερό με το μήλο και ανακατεύουμε ώστε να ρουφήξουν οι νιφάδες ωραία ωραία τα υγρά και να φουσκώσουν. Τέλος, προσθέτουμε το γιαούρτι μας και λίγη κανελίτσα από πάνω.
Παραλλαγές
Καμιά φορά αντικαθιστώ μέρος του γιαουρτιού με λίγο κεφίρ, που είναι υγιεινότατο.
Όσο για την πιθανή απορία του πώς θα το μετρήσω εγώ ρε συ το 1/3 του φλυτζανιού, προτείνω ανεπιφύλακτα, ως εξοπλισμένη με τα βασικά της κουζίνας μάνα ακαμάτρα, να πάρετε ένα σετ με κυπελάκια-δοσομετρητές (που μετράνε υποδιαιρέσεις του φλυτζανιού, 1/2, 1/3, 1/4, 1/8) για να κάνετε τη δουλειά σας εύκολα και γρήγορα. Αλλιώς επιστρατεύστε την όποια διαίσθησή σας και υπολογίστε με το μάτι.
Η συνταγή αυτή ίσως σε κάποιους φανεί άγλυκη. Ας βάλουν λίγο μέλι αν θέλουν αλλά καλύτερα να προσπαθήσουν να τη συνηθίσουν γιατί μπορεί να τους φέρει ένα βηματάκι πιο κοντά σε μία διατροφή απαλλαγμένη από ζάχαρη, η οποία έχει πολλά οφέλη (και που μακάρι να μπορούσα να ακολουθήσω!)
Σαλάτα πράσινη βασικές εκδοχές
Αν και μου αρέσει πολύ η ιδέα του να τρέφομαι υγιεινά, μου είναι πολύ δύσκολο να περιλαμβάνω κάθε μέρα λαχανικά στη διατροφή μου. Με τα φρούτα κάτι γίνεται γιατί έχουν γλυκιά γεύση και το καλοκαίρι ιδίως με τόσες επιλογές είναι ευχάριστα στην κατανάλωση. Τα λαχανικά όμως πολλές φορές τα βαριέμαι. Και άλλο τόσο βέβαια βαριέμαι να τα ετοιμάζω, γιατί το είπαμε αγαπητοί μου, είμαι μία μάνα ακαμάτρα και το ομολογώ απολύτως απελευθερωμένα σε αυτό το blog. Χμ, βέβαια, αν ήταν τόσο πια απόλυτη η απελευθέρωσή μου, δεν θα χρειαζόταν να κάνω όλον αυτόν τον πρόλογο για να παραδεχτώ δημόσια ότι χρησιμοποιώ... προ-κομμένες σαλάτες για ανε-πρόκοπες νοικοκυρές, και ότι αποτελούν τον θεμέλιο λίθο των σαλατών με τις οποίες τρέφομαι. Αλλά να, ορίστε, το είπα. Παίρνω λοιπόν την επονείδιστη σαλάτα (ανοίγουμε και κανένα λεξικό πού και πού, καλό κάνει), με διάφορα μαρουλικά, προσέχω όμως, καθότι ακαμάτρα εκλεκτική, να έχει και λίγη ρόκα (δίνει μία πολυδιάστατη πικρίλα στο τελικό αποτέλεσμα), ένα je-ne-sais-quoi. Φυσικά και δεν εμποδίζω κανένα, και πώς θα μπορούσα άλλωστε, να αγοράσει ξεχωριστά μαρουλάκι, ρόκα και ό,τι άλλο σκουροπράσινο φυλλώδες λαχανικό επιθυμεί, το πλένει και να το ξαναπλένει, να το αφήνει και σε νερό με ξύδι κανένα δεκάλεπτο με τέταρτο να σκοτωθούν τα τυχόν παράσιτα και μετά να το βάλει στη σαλάτα του (και μόνο η περιγραφή με κούρασε, mon Dieu!)
Εξίσου απλή και απέρριτη (όχι τεμπέλικη, σε καμία περίπτωση, είναι απαγορευμένη λέξη αυτή) είναι η φιλοσοφία και στο dressing. Είτε βάζω μία ωραιότατη κρέμα μπαλσάμικου που έχω βρει (μία της Cretan Nectar, δεν ξέρω αν κυκλοφορεί εκτός Κρήτης αλλά είναι πεντανόστιμη και πιο ακριβή από όλες τις άλλες γι'αυτό όταν τη βρήκα σε προσφορά στόκαρα), είτε απλό ξύδι με σκορδόλαδο. Ή όπως τέλος πάντων λέγεται όταν σε ένα μπουκάλι σπρέυ (το δικό μου κάποτε ήταν σπρέυ πρόπολης) βάλεις ελαιόλαδο και ρίξεις και λίγο σκόρδο μέσα (πρώτα το σπάμε με το πλάι της λεπίδας του μαχαιριού). Έτσι κερδίζεις την ωραία γεύση του σκόρδου χωρίς να σου μείνει η σκορδύλα και η βρυκολακοαπωθητική ιδιότητά του που σε κάνει να σιχαίνεσαι τον εαυτό σου για 24 και πλέον ώρες.
Όσοι ανεπρόκοποι και όσες ανεπρόκοπες λοιπόν θέλετε να έχετε σαλάτα σε dt, στο ντε του τε μείον ένα μην σας πω (κάτσε μη βάλω πολλά μαθηματικά στον εγκέφαλό μου, θα πάθω κανένα βραχυκύκλωμα!), λάβετε τα εξής:
Σαλάτα πράσινη ωραιοτάτη
Υλικά
Προ-κομμένη πράσινη σαλάτα με μαρουλικά διάφορα
Ντοματίνια ολόκληρα ή κομμένα στη μέση αν είναι στενόμακρα
Γραβιέρα κομμένη σε φλύδες, κύβους ή όπως σας έρθει (όχι όμως τριμμένη)
Απάκι καπνιστό κομμένο σε κύβους ή μικρά κομμάτια άλλου σχήματος
Επιλογή dressing Νο1:
Κρέμα μπαλσάμικου με πορτοκάλι ή με μέλι ή με ό,τι δείτε στο ράφι του σούπερ μάρκετ και σας φανεί ενδιαφέρον
Επιλογή dressing No2:
Σπρέυ ελαιόλαδου με σκόρδο
Ξύδι
Εκτέλεση
Ανακατεύουμε, μουσκεύουμε και λίγα παξιμαδάκια κρίθινα και ορμάμε.
Εναλλακτική:
Αντί για απάκι και τυρί μπορούμε να βάλουμε καπνιστό σολωμό. Είναι επίσης ωραίο και είναι και γκουρμεδιά.
Εξίσου απλή και απέρριτη (όχι τεμπέλικη, σε καμία περίπτωση, είναι απαγορευμένη λέξη αυτή) είναι η φιλοσοφία και στο dressing. Είτε βάζω μία ωραιότατη κρέμα μπαλσάμικου που έχω βρει (μία της Cretan Nectar, δεν ξέρω αν κυκλοφορεί εκτός Κρήτης αλλά είναι πεντανόστιμη και πιο ακριβή από όλες τις άλλες γι'αυτό όταν τη βρήκα σε προσφορά στόκαρα), είτε απλό ξύδι με σκορδόλαδο. Ή όπως τέλος πάντων λέγεται όταν σε ένα μπουκάλι σπρέυ (το δικό μου κάποτε ήταν σπρέυ πρόπολης) βάλεις ελαιόλαδο και ρίξεις και λίγο σκόρδο μέσα (πρώτα το σπάμε με το πλάι της λεπίδας του μαχαιριού). Έτσι κερδίζεις την ωραία γεύση του σκόρδου χωρίς να σου μείνει η σκορδύλα και η βρυκολακοαπωθητική ιδιότητά του που σε κάνει να σιχαίνεσαι τον εαυτό σου για 24 και πλέον ώρες.
Όσοι ανεπρόκοποι και όσες ανεπρόκοπες λοιπόν θέλετε να έχετε σαλάτα σε dt, στο ντε του τε μείον ένα μην σας πω (κάτσε μη βάλω πολλά μαθηματικά στον εγκέφαλό μου, θα πάθω κανένα βραχυκύκλωμα!), λάβετε τα εξής:
Σαλάτα πράσινη ωραιοτάτη
Υλικά
Προ-κομμένη πράσινη σαλάτα με μαρουλικά διάφορα
Ντοματίνια ολόκληρα ή κομμένα στη μέση αν είναι στενόμακρα
Γραβιέρα κομμένη σε φλύδες, κύβους ή όπως σας έρθει (όχι όμως τριμμένη)
Απάκι καπνιστό κομμένο σε κύβους ή μικρά κομμάτια άλλου σχήματος
Επιλογή dressing Νο1:
Κρέμα μπαλσάμικου με πορτοκάλι ή με μέλι ή με ό,τι δείτε στο ράφι του σούπερ μάρκετ και σας φανεί ενδιαφέρον
Επιλογή dressing No2:
Σπρέυ ελαιόλαδου με σκόρδο
Ξύδι
Εκτέλεση
Ανακατεύουμε, μουσκεύουμε και λίγα παξιμαδάκια κρίθινα και ορμάμε.
Εναλλακτική:
Αντί για απάκι και τυρί μπορούμε να βάλουμε καπνιστό σολωμό. Είναι επίσης ωραίο και είναι και γκουρμεδιά.
Καλωσόρισμα!
Φίλτατοι γνωστοί και άγνωστοι της μπλογκόσφαιρας,
Κυριολεκτικά πριν από λίγα λεπτά είχα την ιδέα να φτιάξω ένα νέο blog για να συμμαζέψω, να οργανώσω και να μοιραστώ με τους τυχόν ενδιαφερόμενους/-ες τις συνταγές που έχω ξεχωρίσει και που εφαρμόζω σε καθημερινή βάση στην κουζίνα μου. Την κουζίνα όχι μιας οποιασδήποτε μάνας, αλλά μίας μάνας ακαμάτρας, ειδεχθώς ακατάστατης και ανεπρόκοπης, που όμως η ζωή της όρισε να αναθρέψει δύο παιδιά, και ως εκ τούτου τις περισσότερες μέρες της εβδομάδας -και εν πάσει περιπτώσει όταν δεν έχει μείνει κάτι από την προηγούμενη- να τους μαγειρεύει για να τρώνε, ή και για να μην τρώνε αλλά να ζητάνε μπανάνα και γάλα και μετά να πέφτουν για ύπνο.
Όταν διαβάζω συνταγές (κάτι που μου αρέσει πολύ να κάνω), ψάχνω πάντα για εύκολες εφαρμογές γιατί μια ζωή έχω κι εγώ η δόλια να ζήσω, με ευφάνταστα υλικά και συνδυασμούς αυτών. Να είναι κάτι ιδιαίτερο μεν αλλά εύκολο να το κάνεις. Οι συνταγές αυτές όταν τις βρίσκεις αξίζουν το βάρος όλων των πιάτων που θα γεμίσεις αυτές σε χρυσάφι, και λίγα λέω.
Εκτός από μάνα όμως αγαπητοί μου είμαι και... άνθρωπος (καθόλου αυτονόητο όταν είσαι μάνα). Θέλω να πω: εκτός από τον μητρικό ρόλο, που στην κουζίνα επιβάλλει συνταγές που ίσως με τρία ευχέλαια θα φάνε τα παιδιά (ή και λιγότερο, αν φτιάξεις κάτι με μακαρόνια), θέλω να προσέχω και λίγο τον εαυτό μου όταν μου είναι εφικτό. Με τα ίδια κριτήρια με παραπάνω λοιπόν (ευκολία και φαντασία) ψάχνω για συνταγές που δεν θα επιβαρύνουν άλλο την ήδη επιβαρυμένη από δύο εγκυμοσύνες σιλουέτα μου, ενώ θα είναι είτε αρκετά εύκολες ώστε να γίνουν παράλληλα με το κυρίως φαγητό της οικογένειας είτε, με τρία τουλάχιστον ευχέλαια πάντα, μπορείς να τις σερβίρεις και στα παιδιά.
Καλή αρχή λοιπόν!
Κυριολεκτικά πριν από λίγα λεπτά είχα την ιδέα να φτιάξω ένα νέο blog για να συμμαζέψω, να οργανώσω και να μοιραστώ με τους τυχόν ενδιαφερόμενους/-ες τις συνταγές που έχω ξεχωρίσει και που εφαρμόζω σε καθημερινή βάση στην κουζίνα μου. Την κουζίνα όχι μιας οποιασδήποτε μάνας, αλλά μίας μάνας ακαμάτρας, ειδεχθώς ακατάστατης και ανεπρόκοπης, που όμως η ζωή της όρισε να αναθρέψει δύο παιδιά, και ως εκ τούτου τις περισσότερες μέρες της εβδομάδας -και εν πάσει περιπτώσει όταν δεν έχει μείνει κάτι από την προηγούμενη- να τους μαγειρεύει για να τρώνε, ή και για να μην τρώνε αλλά να ζητάνε μπανάνα και γάλα και μετά να πέφτουν για ύπνο.
Όταν διαβάζω συνταγές (κάτι που μου αρέσει πολύ να κάνω), ψάχνω πάντα για εύκολες εφαρμογές γιατί μια ζωή έχω κι εγώ η δόλια να ζήσω, με ευφάνταστα υλικά και συνδυασμούς αυτών. Να είναι κάτι ιδιαίτερο μεν αλλά εύκολο να το κάνεις. Οι συνταγές αυτές όταν τις βρίσκεις αξίζουν το βάρος όλων των πιάτων που θα γεμίσεις αυτές σε χρυσάφι, και λίγα λέω.
Εκτός από μάνα όμως αγαπητοί μου είμαι και... άνθρωπος (καθόλου αυτονόητο όταν είσαι μάνα). Θέλω να πω: εκτός από τον μητρικό ρόλο, που στην κουζίνα επιβάλλει συνταγές που ίσως με τρία ευχέλαια θα φάνε τα παιδιά (ή και λιγότερο, αν φτιάξεις κάτι με μακαρόνια), θέλω να προσέχω και λίγο τον εαυτό μου όταν μου είναι εφικτό. Με τα ίδια κριτήρια με παραπάνω λοιπόν (ευκολία και φαντασία) ψάχνω για συνταγές που δεν θα επιβαρύνουν άλλο την ήδη επιβαρυμένη από δύο εγκυμοσύνες σιλουέτα μου, ενώ θα είναι είτε αρκετά εύκολες ώστε να γίνουν παράλληλα με το κυρίως φαγητό της οικογένειας είτε, με τρία τουλάχιστον ευχέλαια πάντα, μπορείς να τις σερβίρεις και στα παιδιά.
Καλή αρχή λοιπόν!
Subscribe to:
Comments (Atom)