Καλωσόρισμα!

Φίλτατοι γνωστοί και άγνωστοι της μπλογκόσφαιρας,

Κυριολεκτικά πριν από λίγα λεπτά είχα την ιδέα να φτιάξω ένα νέο blog για να συμμαζέψω, να οργανώσω και να μοιραστώ με τους τυχόν ενδιαφερόμενους/-ες τις συνταγές που έχω ξεχωρίσει και που εφαρμόζω σε καθημερινή βάση στην κουζίνα μου. Την κουζίνα όχι μιας οποιασδήποτε μάνας, αλλά μίας μάνας ακαμάτρας, ειδεχθώς ακατάστατης και ανεπρόκοπης, που όμως η ζωή της όρισε να αναθρέψει δύο παιδιά, και ως εκ τούτου τις περισσότερες μέρες της εβδομάδας -και εν πάσει περιπτώσει όταν δεν έχει μείνει κάτι από  την προηγούμενη-  να τους μαγειρεύει για να τρώνε, ή και για να μην τρώνε αλλά να ζητάνε μπανάνα και γάλα και μετά να πέφτουν για ύπνο.

Όταν διαβάζω  συνταγές (κάτι που μου αρέσει πολύ να κάνω), ψάχνω πάντα για εύκολες εφαρμογές γιατί μια ζωή έχω κι εγώ η δόλια να ζήσω, με ευφάνταστα υλικά και συνδυασμούς αυτών. Να είναι κάτι ιδιαίτερο μεν αλλά εύκολο να το κάνεις. Οι συνταγές αυτές όταν τις βρίσκεις αξίζουν το βάρος όλων των πιάτων που θα γεμίσεις αυτές σε χρυσάφι, και λίγα λέω.

Εκτός από μάνα όμως αγαπητοί μου είμαι και... άνθρωπος (καθόλου αυτονόητο όταν είσαι μάνα). Θέλω να πω: εκτός από τον μητρικό ρόλο, που στην  κουζίνα επιβάλλει συνταγές που ίσως με τρία ευχέλαια θα φάνε τα παιδιά (ή και λιγότερο, αν φτιάξεις κάτι με μακαρόνια),  θέλω να προσέχω και λίγο τον εαυτό μου όταν μου είναι εφικτό. Με τα ίδια κριτήρια με παραπάνω λοιπόν (ευκολία και φαντασία) ψάχνω για συνταγές που δεν θα επιβαρύνουν άλλο την ήδη επιβαρυμένη από δύο εγκυμοσύνες σιλουέτα μου, ενώ θα είναι είτε αρκετά εύκολες ώστε να γίνουν παράλληλα με το κυρίως φαγητό της οικογένειας είτε, με τρία τουλάχιστον ευχέλαια πάντα, μπορείς να τις σερβίρεις και στα παιδιά.

Καλή αρχή λοιπόν!