Η καροτόσουπα που έφτιαξα προχθές...

...είναι η πρώτη που βρήκα στο google. Έτυχε να έχω τα υλικά στο ψυγείο (ένιωσα και σούπερ foodie που είχα το σπανιότατο υλικό σέλερυ). Ξέχασα το θυμάρι ή μαϊντανό που έλεγε στο τέλος αλλά ίσως και καλύτερα γιατί ο μαϊντανός πιθανότατα δεν θα μου άρεσε και το θυμάρι δεν ξέρω αν θα πήγαινε.

Η συνταγή είναι η εξής:

http://www.eatingwell.com/recipe/249990/carrot-soup/

Να σας τη μεταφράσω:

Υλικά
1 κ.σ βούτυρο
1 κ.σ. παρθένο ελαιόλαδο
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 μίσχο σέλερυ
2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένο
1 κ. γ. φρέσκο θυμάρι ή μαϊντανό ψιλοκομμένο
5 φλ. καρότα
2 φλ νερό
4 φλ ζωμό κότας με λιγότερο αλάτι
1/2 φλ κρέμα γάλακτος (προαιρετικά)
1/2 κ.σ. αλάτι
Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση
Ζεσταίνουμε το βούτυρο και το λάδι (εγώ έβαλα μόνο βούτυρο) σε μία μεγάλη κατσαρόλα. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σέλερυ και τα σωτάρουμε ανακατεύοντας κατά διαστήματα μέχρι να μαλακώσουν, 4 με 6 λεπτά. Προσθέτουμε το σκόρδο και το θυμάρι (ή τον μαϊντανό) και ανακατεύουμε 10 δευτερόλεπτα να βγάλουν το άρωμά τους. Προσθέτουμε το νερό και τον ζωμό και δυναμώνουμε τη φωτιά. Όταν αρχίσει να βράζει χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά και αφήνουμε να βράσει 25 λεπτά περίπου, μέχρι να μαλακώσουν καλά τα καρότα. Πολτοποιούμε μέχρι να αποκτήσει η σούπα μας λεία υφή. (Προσοχή στην πολτοποίηση καυτών υγρών). Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, αλάτι και πιπέρι.

Αν δεν βάλετε αλάτι και πιπέρι η γεύση θα είναι σκέτο baby food, οπότε μην τα παραλείψετε. Αυτό όμως που είδα σε μία άλλη συνταγή και που θα αλλάξει εντελώς τη γεύση είναι η προσθήκη μίας κουταλιάς από πάστα ελιάς (μαύρη έβαλα εγώ). Θα δώσει στην σούπα μία κατανυκτικά ελληνική χροιά και θα νομίζετε ότι διασταυρώθηκε με ελιόψωμο.

Όπως και να ΄χει πρόκειται για μία εύκολη λύση για ένα ελαφρύ βραδυνό γεύμα ή ένα πρώτο πιάτο που θα σας αποτρέψει ίσως να φάτε τον αγλέορα στο κυρίως γεύμα σας.

Να βάλω και ένα update στη δημοσίευση:

Νόμιζα ότι σας απογοήτευα αγαπητοί αναγνώστες με αυτήν τη συνταγή. Γιατί όπως είπα εξαρχής ήταν η πρώτη που είχα βρει στο γούγλη. Και έλεγα μέσα μου ότι θα ψάξω να βρω μία πολύ καλύτερη για το blog. Έλα όμως που από τότε, και δεν έχει ούτε μήνας περάσει, την έχω ξαναφτιάξει αυτούσια άλλές τρεις-τέσσερις φορές! (Και να το βάλετε το θυμάρι, πηγαίνει.) Είναι λοιπόν τέτοια η ευκολία της τόσο με την απλότητα της εκτέλεσης όσο και με τα απλούστατα υλικά της, που θα σας λύσει και εσάς νομίζω τα χέρια τις κρύες νύχτες του χειμώνα, τα νωχελικά πρωινά της Κυριακής, γυρίζοντας σπίτι από τα χιόνια, το σκι, το snowboard. Απολαύστε!