Η Καραγιάννη των φασολακίων

Η σημερινή συνταγή φίλε αναγνώστη και φίλη αναγνώστρια, είναι χρυσάφι, είναι διαμάντι, είναι ρουμπίνι, είναι σμαράγδι... είναι όλα αυτά και παραπάνω, γιατί είναι ελαφριά, νόστιμη, εύκολη, γρήγορη και ευέλικτη. Και επιτέλους μία συνταγή στην οποία μπορείς να... ανακυκλώσεις αν θες κρέας που περίσσεψε, χωρίς να βάλεις μακαρόνια!

Το φασολάκι βρε, το ταπεινό, ξενέρωτο φασολάκι θα ανέβει τώρα σε άλλα επίπεδα και θα γίνει λιχουδιά, σαν την Καραγιάννη στις ελληνικές ταινίες που από ταπεινό κορίτσι της γειτονιάς γίνεται μία βαμπ θεά της νύχτας και χορεύει λάγνα με διάφανο ολόσωμο κορμάκι και μποά! (Πέτυχα και ομοιοκαταληξία χωρίς να το έχω επιδιώξει καν, το συγραφικό μου ταλέντο εκρήγνυται!)

Αυτό είναι αυτή η συνταγή! Η απολαυστική πλευρά της γειτονοπούλας... του πράσινου φασολακίου θέλω να πω.

Το taste of home ξηγιέται σωστά για ακόμα μια φορά και ιδού η συνταγή η ορίτζιναλ:

https://www.tasteofhome.com/recipes/holiday-green-bean-casserole/

Δηλαδή (μεταφράζω και τις μονάδες για να μην παιδεύεστε):

8 φλυτζάνια φρέσκα φασολάκια (περίπου μισό κιλό)
250 γραμμάρια μανιτάρια φρέσκα
2 κ. σ. βούτυρο
2 κ. σ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κ. γ. ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1/2 κ.γ. πιπέρι
1/2 φλυτζάνι άπαχο γάλα
1 φλ. sour cream με λίγα λιπαρά (βάλτε γιαούρτι στραγγιστό εσείς)
1 κ.γ. Worcestershire sauce (εσείς βάλτε μία κουταλιά της σούπας, ακούστε που σας λέω)
1-1/2 φλ. τριμμένο τυρί για μακαρόνια με χαμηλά λιπαρά
TOPPING:
1/3 φλ. φιλέ αμυγδάλου
1/3 φλ. κορν φλέικς σπασμένα
1 κ.σ. βούτυρο λιωμένο

Εκτέλεση
Βάζουμε τα φασολάκια σε μια μεγάλη κατσαρόλα και τα καλύπτουμε με νερό. Μόλις βράσει βάζουμε το καπάκι και τα ψήνουμε για 3-5 λεπτά ή μέχρι να γίνουν τρυφερά αλλά τραγανά. Τα στραγγίζουμε και τα κρατάμε στην άκρη.

Θερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 oC. Σε ένα μεγάλο τηγάνι, σωτάρουμε τα μανιτάρια με το βούτυρο μέχρι να μαλακώσουν. Προσθέτουμε το αλεύρι, το κρεμμύδι και το πιπέρι και ανακατεύουμε. Σταδιακά προσθέτουμε το γάλα. Μόλις βράσει συνεχίζουμε ανακατεύοντας για 1-2 λεπτά ή μέχρι να πήξει η σάλτσα. Κατεβάζουμε από τη φωτιά. Προσθέτουμε το γιαούρτι και την Worcestershire sauce. Προσθέτουμε τα φασολάκια και το τριμμένο τυρί και ανακατεύουμε.

Μεταφέρουμε το μείγμα σε λαδωμένο ταψί διαστάσεων 28 x 18 εκατοστών (το ταψί θα γεμίσει). Ανακατεύουμε τα toppings και τα ρίχνουμε από πάνω.

Ψήνουμε για 12-16 λεπτά ή μέχρι να ζεσταθεί πλήρως και να δούμε φυσαλίδες.

• 
  

Το σμούδι του χαρούμενου πρωινού

Είναι δυνατόν φίλτατοι, πολυπληθέστατοι όσο και πιστοί μου αναγνώστες, να έχω ξεκινήσει εδώ και εβδομάδες ολόκληρες αυτό το blog και να μην έχω ακόμη δημοσιεύσει το σούπερ καραντούπερ σμούδι που συνοδεύει τα περισσότερα πρωινά μου; Τον ακρογωνιαίο λίθο της υγιεινής μου διατροφής (διότι μετά το πρωινό αυτό σταματά συνήθως η υγιεινή μου διατροφή και αρχίζουν να  παρεισφρέουν τα ανθυγιεινά);

Το διαμάντι αυτό το διατροφικό το σπάνιο, με βασικά συστατικά (για να μην σας κρατώ σε αγωνία), το γάλα, το γιαούρτι και την μπανάνα, θα πρέπει κατ'αρχήν να δείτε πού θα το φτιάξετε. Μπορείτε σε μιξεράκι-διαβολάκι τύπου moulinette, σε κανονικό μπλέντερ ή, το καλύτερο από όλα, που ελάχιστοι μάλλον έχετε, σε ένα ειδικό για σμούδια και τέτοια μπλεντεράκι τύπου magic bullet, στο οποίο κάδος και ποτήρι είναι το ίδιο πράγμα και έτσι έχεις πολύ λιγότερα να πλένεις. Σαν ακαμάτρα με δελεάζει, με προβληματίζει όμως ως επιπλέον έξοδο αφενός και ως έξτρα σαβούρα στο νοικοκυριό από την άλλη. Αν έχετε το χώρο, το χρήμα και την απαραίτητη ακαματοσύνη σκεφτείτε μήπως το αγοράσετε, αλλιώς καθίστε να πλένετε κάθε πρωί τα πάντα όπως εγώ (αμέσως πλένουμε γιατί αν ξεραθούν την πατήσαμε, θέλουν δεκαπλάσιο κόπο μετά!).

Λοιπόν, ιδού τα συστατικά

Υποχρεωτικά:
1 φλ. γάλα (εγώ βάζω αμυγδάλου γιατί μου αρέσει και το έχω συνηθίσει)
2-3 ξεχειλισμένες και παραγεμισμένες κουταλιές σούπας γιαούρτι στραγγιστό 2% ή 0%
1 μπανάνα (ώριμη αν γίνεται)

Προαιρετικά:
Ό,τι άλλο φρούτο θέλετε (συνιστώ αχλάδι τον χειμώνα, ροδάκινο ή πεπόνι το καλοκαίρι, κατεψυγμένα κόκκινα φρούτα τύπου berries όλο το χρόνο)
Σποράκια chia ή λιναρόσπορο
Μέλι

Για την hard core εκδοχή:
Μισό κολοκύθι ωμό
2-3 κ.σ. σπανάκι ωμό ή κατεψυγμένο

Η hard core εκδοχή, για να αρχίσω από το τέλος, είναι για όσους θέλουν να νιώσουν την φρέσκια γρασιδίλα ενός ωμού χόρτου (που συνήθως μαγειρεύεται) στη γλώσσα τους (και όχι στον ουρανίσκο τους, που δεν έχει γευστικούς υποδοχείς), και που θα τολμήσουν να φάνε ή που ήδη τρώνε το κολοκύθι ωμό και μάλλον θα συμφωνήσουν ότι δεν είναι και ιδιαίτερα περίεργο στη γεύση. Αν δεν ήξερα τι είναι μάλλον θα μάντευα ότι πρόκειται για μουλιασμένα ασπρισμένα αμύγδαλα ψιλοκομμένα (ή χοντροαλεσμένα). Πολύ ουδέτερη γεύση και ευχάριστη υφή.

Για τα σποράκια τώρα μία σημείωση:
Αν σας έχει βγει νερουλό το σμούδι, βάλτε σποράκια chia και περιμένετε λίγα λεπτά. Αυτά απορροφάνε νερό και φτιάχνουν γύρω τους ένα ζελεδάκι, με αποτέλεσμα να γίνεται πιο πηχτό το ρόφημα συνολικά. Αν σας βγει πολύ πηκτό αραιώστε με γάλα.
Αν σας βγαίνει νορμάλ βάλτε λιναρόσπορο. Τον οποίο όμως θα πρέπει να σπάσετε για να λάβετε την ωφέλιμη τροφή στο εσωτερικό του, διαφορετικά θα τον αποβάλλει ο οργανισμός σας ως έχει και το πολύ πολύ να φυτρώσει καμιά λιναροσποριά στον υπόνομο που θα καταλήξουν τα καθόλου σιχαμερά για να αναφέρονται σε blog με συνταγές απεκκρίματά σας. Για τον λόγο αυτό αγόραζα μέχρι πρότινος σπασμένο λιναρόσπορο. Πρόσφατα όμως δεν έβρισκα σπασμένο. Ανεπιτυχώς δοκίμαζα να τον σπάσω σπίτι στο μπλεντερ γιατί χορεύουν και χοροπηδούν τρελά μέσα στο μπλέντερ οι σπόροι και ελάχιστοι σπάνε. Έτσι προκειμένου να τον πετάξω τον έβαζα όπως ήταν μέσα στο σμούδι και προσπάθησα συνειδητά να τον μασάω. Διαπίστωσα ότι έτσι παίρνει και μία διάσταση στερεής  τροφής το σμούδι αυτό, γιατί ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει κάτι που το μασάμε με τα δόντια μας, έτσι χορταίνεις περισσότερο, καθότι συν τοις άλλοις κάνεις και περισσότερη ώρα να το καταναλώσεις (όταν είσαι επιστήμονας φαίνεται!).

Καλή απόλαυση!