Το σμούδι του χαρούμενου πρωινού

Είναι δυνατόν φίλτατοι, πολυπληθέστατοι όσο και πιστοί μου αναγνώστες, να έχω ξεκινήσει εδώ και εβδομάδες ολόκληρες αυτό το blog και να μην έχω ακόμη δημοσιεύσει το σούπερ καραντούπερ σμούδι που συνοδεύει τα περισσότερα πρωινά μου; Τον ακρογωνιαίο λίθο της υγιεινής μου διατροφής (διότι μετά το πρωινό αυτό σταματά συνήθως η υγιεινή μου διατροφή και αρχίζουν να  παρεισφρέουν τα ανθυγιεινά);

Το διαμάντι αυτό το διατροφικό το σπάνιο, με βασικά συστατικά (για να μην σας κρατώ σε αγωνία), το γάλα, το γιαούρτι και την μπανάνα, θα πρέπει κατ'αρχήν να δείτε πού θα το φτιάξετε. Μπορείτε σε μιξεράκι-διαβολάκι τύπου moulinette, σε κανονικό μπλέντερ ή, το καλύτερο από όλα, που ελάχιστοι μάλλον έχετε, σε ένα ειδικό για σμούδια και τέτοια μπλεντεράκι τύπου magic bullet, στο οποίο κάδος και ποτήρι είναι το ίδιο πράγμα και έτσι έχεις πολύ λιγότερα να πλένεις. Σαν ακαμάτρα με δελεάζει, με προβληματίζει όμως ως επιπλέον έξοδο αφενός και ως έξτρα σαβούρα στο νοικοκυριό από την άλλη. Αν έχετε το χώρο, το χρήμα και την απαραίτητη ακαματοσύνη σκεφτείτε μήπως το αγοράσετε, αλλιώς καθίστε να πλένετε κάθε πρωί τα πάντα όπως εγώ (αμέσως πλένουμε γιατί αν ξεραθούν την πατήσαμε, θέλουν δεκαπλάσιο κόπο μετά!).

Λοιπόν, ιδού τα συστατικά

Υποχρεωτικά:
1 φλ. γάλα (εγώ βάζω αμυγδάλου γιατί μου αρέσει και το έχω συνηθίσει)
2-3 ξεχειλισμένες και παραγεμισμένες κουταλιές σούπας γιαούρτι στραγγιστό 2% ή 0%
1 μπανάνα (ώριμη αν γίνεται)

Προαιρετικά:
Ό,τι άλλο φρούτο θέλετε (συνιστώ αχλάδι τον χειμώνα, ροδάκινο ή πεπόνι το καλοκαίρι, κατεψυγμένα κόκκινα φρούτα τύπου berries όλο το χρόνο)
Σποράκια chia ή λιναρόσπορο
Μέλι

Για την hard core εκδοχή:
Μισό κολοκύθι ωμό
2-3 κ.σ. σπανάκι ωμό ή κατεψυγμένο

Η hard core εκδοχή, για να αρχίσω από το τέλος, είναι για όσους θέλουν να νιώσουν την φρέσκια γρασιδίλα ενός ωμού χόρτου (που συνήθως μαγειρεύεται) στη γλώσσα τους (και όχι στον ουρανίσκο τους, που δεν έχει γευστικούς υποδοχείς), και που θα τολμήσουν να φάνε ή που ήδη τρώνε το κολοκύθι ωμό και μάλλον θα συμφωνήσουν ότι δεν είναι και ιδιαίτερα περίεργο στη γεύση. Αν δεν ήξερα τι είναι μάλλον θα μάντευα ότι πρόκειται για μουλιασμένα ασπρισμένα αμύγδαλα ψιλοκομμένα (ή χοντροαλεσμένα). Πολύ ουδέτερη γεύση και ευχάριστη υφή.

Για τα σποράκια τώρα μία σημείωση:
Αν σας έχει βγει νερουλό το σμούδι, βάλτε σποράκια chia και περιμένετε λίγα λεπτά. Αυτά απορροφάνε νερό και φτιάχνουν γύρω τους ένα ζελεδάκι, με αποτέλεσμα να γίνεται πιο πηχτό το ρόφημα συνολικά. Αν σας βγει πολύ πηκτό αραιώστε με γάλα.
Αν σας βγαίνει νορμάλ βάλτε λιναρόσπορο. Τον οποίο όμως θα πρέπει να σπάσετε για να λάβετε την ωφέλιμη τροφή στο εσωτερικό του, διαφορετικά θα τον αποβάλλει ο οργανισμός σας ως έχει και το πολύ πολύ να φυτρώσει καμιά λιναροσποριά στον υπόνομο που θα καταλήξουν τα καθόλου σιχαμερά για να αναφέρονται σε blog με συνταγές απεκκρίματά σας. Για τον λόγο αυτό αγόραζα μέχρι πρότινος σπασμένο λιναρόσπορο. Πρόσφατα όμως δεν έβρισκα σπασμένο. Ανεπιτυχώς δοκίμαζα να τον σπάσω σπίτι στο μπλεντερ γιατί χορεύουν και χοροπηδούν τρελά μέσα στο μπλέντερ οι σπόροι και ελάχιστοι σπάνε. Έτσι προκειμένου να τον πετάξω τον έβαζα όπως ήταν μέσα στο σμούδι και προσπάθησα συνειδητά να τον μασάω. Διαπίστωσα ότι έτσι παίρνει και μία διάσταση στερεής  τροφής το σμούδι αυτό, γιατί ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει κάτι που το μασάμε με τα δόντια μας, έτσι χορταίνεις περισσότερο, καθότι συν τοις άλλοις κάνεις και περισσότερη ώρα να το καταναλώσεις (όταν είσαι επιστήμονας φαίνεται!).

Καλή απόλαυση!