Το τέλειο πρωινό με νιφάδες βρώμης και μήλο

Είναι διαιτητικό, είναι χορταστικό, είναι απ'όλα τόσο όσο, είναι... το τέλειο πρωινό. Για όσους θέλουν να φάνε κουάκερ το πρωί αλλά ξέρουν ότι αν βάλουν πολλά θα φτάσουν τις θερμίδες μισής μπριζόλας, για όσους θέλουν πρωινό τύπου porridge χωρίς ζάχαρη αλλά τους βγαίνει πάντα άνοστο αν δεν βάλουν έστω λίγη, για όλους αυτούς και για άλλους τόσους που δεν ήξεραν ότι έψαχναν τόσο καιρό αυτήν την τέλεια συνταγή, ιδού ο τρόπος να απολαμβάνετε καθημερινά ένα τέλειο πρωινό:

Porridge με μήλο και γιαούρτι
(συνταγή για 1 μερίδα)

Υλικά:
1/3 φλ. νιφάδες βρώμης
1/3 φλ. νερό
1/3 φλ. γάλα αμυγδάλου ή κανονικό ή ό,τι θέλετε
1/2 μήλο σε κομματάκια ή φλυδάκια
2-3 κουταλιές σούπας στραγγιστό γιαούρτι ξεχειλισμένες
Κανέλα

Εκτέλεση:
Σε μικρό κατσαρολάκι ή μεγάλο μπρίκι βάζουμε το νερό και το κομμένο μήλο. Μόλις αρχίσει  να βράζει το κλείνουμε και αφήνουμε λίγη ώρα να μαλακώσει λίγο το μήλο. Στο μπωλ μας βάζουμε τις νιφάδες βρώμης και το γάλα. Προσθέτουμε το νερό με το μήλο και ανακατεύουμε ώστε να ρουφήξουν οι νιφάδες ωραία ωραία τα υγρά και να φουσκώσουν. Τέλος, προσθέτουμε το γιαούρτι μας και λίγη κανελίτσα από πάνω.

Παραλλαγές
Καμιά φορά αντικαθιστώ μέρος του γιαουρτιού με λίγο κεφίρ, που είναι υγιεινότατο.

Όσο για την πιθανή απορία του πώς  θα το μετρήσω εγώ ρε συ το 1/3 του φλυτζανιού, προτείνω ανεπιφύλακτα, ως εξοπλισμένη με τα βασικά της κουζίνας μάνα ακαμάτρα, να πάρετε ένα σετ με κυπελάκια-δοσομετρητές (που μετράνε υποδιαιρέσεις του φλυτζανιού, 1/2, 1/3, 1/4, 1/8) για να κάνετε τη δουλειά σας εύκολα και γρήγορα. Αλλιώς επιστρατεύστε την όποια διαίσθησή σας και υπολογίστε με το μάτι.

Η συνταγή αυτή ίσως σε κάποιους φανεί άγλυκη. Ας βάλουν λίγο μέλι αν θέλουν αλλά καλύτερα να προσπαθήσουν να τη συνηθίσουν γιατί μπορεί να τους φέρει ένα βηματάκι πιο κοντά σε μία διατροφή απαλλαγμένη από ζάχαρη, η οποία έχει πολλά οφέλη (και που μακάρι να μπορούσα να ακολουθήσω!)

Σαλάτα πράσινη βασικές εκδοχές

Αν και μου αρέσει πολύ η ιδέα του να τρέφομαι υγιεινά, μου είναι πολύ δύσκολο να περιλαμβάνω κάθε μέρα λαχανικά στη διατροφή μου. Με τα φρούτα κάτι γίνεται γιατί έχουν γλυκιά γεύση και το καλοκαίρι ιδίως με τόσες επιλογές είναι ευχάριστα στην κατανάλωση. Τα λαχανικά όμως πολλές φορές τα βαριέμαι. Και άλλο τόσο βέβαια βαριέμαι να τα ετοιμάζω, γιατί το είπαμε αγαπητοί μου, είμαι μία μάνα ακαμάτρα και το ομολογώ απολύτως απελευθερωμένα σε αυτό το blog. Χμ, βέβαια, αν ήταν τόσο πια απόλυτη η απελευθέρωσή μου, δεν θα χρειαζόταν να κάνω όλον αυτόν τον πρόλογο για να παραδεχτώ δημόσια ότι χρησιμοποιώ... προ-κομμένες σαλάτες για ανε-πρόκοπες νοικοκυρές, και ότι αποτελούν τον θεμέλιο λίθο των σαλατών με τις οποίες τρέφομαι. Αλλά να, ορίστε, το είπα. Παίρνω λοιπόν την επονείδιστη σαλάτα (ανοίγουμε και κανένα λεξικό πού και πού, καλό κάνει), με διάφορα μαρουλικά, προσέχω όμως, καθότι ακαμάτρα εκλεκτική, να έχει και λίγη ρόκα (δίνει μία πολυδιάστατη πικρίλα στο τελικό αποτέλεσμα), ένα je-ne-sais-quoi. Φυσικά και δεν εμποδίζω κανένα, και πώς θα μπορούσα άλλωστε, να αγοράσει ξεχωριστά μαρουλάκι, ρόκα και ό,τι άλλο σκουροπράσινο φυλλώδες λαχανικό επιθυμεί, το πλένει και να το ξαναπλένει, να το αφήνει και σε νερό με ξύδι κανένα δεκάλεπτο με τέταρτο να σκοτωθούν τα τυχόν παράσιτα και μετά να το βάλει στη σαλάτα του (και μόνο η περιγραφή με κούρασε, mon Dieu!)

Εξίσου απλή και απέρριτη (όχι τεμπέλικη, σε καμία περίπτωση, είναι απαγορευμένη λέξη αυτή) είναι η φιλοσοφία και στο dressing. Είτε βάζω μία ωραιότατη κρέμα μπαλσάμικου που έχω βρει (μία της Cretan Nectar, δεν ξέρω αν κυκλοφορεί εκτός Κρήτης αλλά είναι πεντανόστιμη και πιο ακριβή από όλες τις άλλες γι'αυτό όταν τη βρήκα σε προσφορά στόκαρα), είτε απλό ξύδι με σκορδόλαδο. Ή όπως τέλος πάντων λέγεται όταν σε ένα μπουκάλι σπρέυ (το δικό μου κάποτε ήταν σπρέυ πρόπολης) βάλεις ελαιόλαδο και ρίξεις και λίγο σκόρδο μέσα (πρώτα το σπάμε με το πλάι της λεπίδας του μαχαιριού). Έτσι κερδίζεις την ωραία γεύση του σκόρδου χωρίς να σου μείνει η σκορδύλα και η βρυκολακοαπωθητική ιδιότητά του που σε κάνει να σιχαίνεσαι τον εαυτό σου για 24 και πλέον ώρες.

Όσοι ανεπρόκοποι και όσες ανεπρόκοπες λοιπόν θέλετε να έχετε σαλάτα σε dt, στο ντε του τε μείον ένα μην σας πω (κάτσε μη βάλω πολλά μαθηματικά στον εγκέφαλό μου, θα πάθω κανένα βραχυκύκλωμα!), λάβετε τα εξής:

Σαλάτα πράσινη ωραιοτάτη

Υλικά
Προ-κομμένη πράσινη σαλάτα με μαρουλικά διάφορα 
Ντοματίνια ολόκληρα ή κομμένα στη μέση αν είναι στενόμακρα
Γραβιέρα κομμένη σε φλύδες, κύβους ή όπως σας έρθει (όχι όμως τριμμένη)
Απάκι καπνιστό κομμένο σε κύβους ή μικρά κομμάτια άλλου σχήματος

Επιλογή dressing Νο1:
Κρέμα μπαλσάμικου με πορτοκάλι ή με μέλι ή με ό,τι δείτε στο ράφι του σούπερ μάρκετ και σας φανεί ενδιαφέρον

Επιλογή dressing No2:
Σπρέυ ελαιόλαδου με σκόρδο
Ξύδι 

Εκτέλεση
Ανακατεύουμε, μουσκεύουμε και λίγα παξιμαδάκια κρίθινα και ορμάμε.

Εναλλακτική:
Αντί για απάκι και τυρί μπορούμε να βάλουμε καπνιστό σολωμό. Είναι επίσης ωραίο και είναι και γκουρμεδιά.

Καλωσόρισμα!

Φίλτατοι γνωστοί και άγνωστοι της μπλογκόσφαιρας,

Κυριολεκτικά πριν από λίγα λεπτά είχα την ιδέα να φτιάξω ένα νέο blog για να συμμαζέψω, να οργανώσω και να μοιραστώ με τους τυχόν ενδιαφερόμενους/-ες τις συνταγές που έχω ξεχωρίσει και που εφαρμόζω σε καθημερινή βάση στην κουζίνα μου. Την κουζίνα όχι μιας οποιασδήποτε μάνας, αλλά μίας μάνας ακαμάτρας, ειδεχθώς ακατάστατης και ανεπρόκοπης, που όμως η ζωή της όρισε να αναθρέψει δύο παιδιά, και ως εκ τούτου τις περισσότερες μέρες της εβδομάδας -και εν πάσει περιπτώσει όταν δεν έχει μείνει κάτι από  την προηγούμενη-  να τους μαγειρεύει για να τρώνε, ή και για να μην τρώνε αλλά να ζητάνε μπανάνα και γάλα και μετά να πέφτουν για ύπνο.

Όταν διαβάζω  συνταγές (κάτι που μου αρέσει πολύ να κάνω), ψάχνω πάντα για εύκολες εφαρμογές γιατί μια ζωή έχω κι εγώ η δόλια να ζήσω, με ευφάνταστα υλικά και συνδυασμούς αυτών. Να είναι κάτι ιδιαίτερο μεν αλλά εύκολο να το κάνεις. Οι συνταγές αυτές όταν τις βρίσκεις αξίζουν το βάρος όλων των πιάτων που θα γεμίσεις αυτές σε χρυσάφι, και λίγα λέω.

Εκτός από μάνα όμως αγαπητοί μου είμαι και... άνθρωπος (καθόλου αυτονόητο όταν είσαι μάνα). Θέλω να πω: εκτός από τον μητρικό ρόλο, που στην  κουζίνα επιβάλλει συνταγές που ίσως με τρία ευχέλαια θα φάνε τα παιδιά (ή και λιγότερο, αν φτιάξεις κάτι με μακαρόνια),  θέλω να προσέχω και λίγο τον εαυτό μου όταν μου είναι εφικτό. Με τα ίδια κριτήρια με παραπάνω λοιπόν (ευκολία και φαντασία) ψάχνω για συνταγές που δεν θα επιβαρύνουν άλλο την ήδη επιβαρυμένη από δύο εγκυμοσύνες σιλουέτα μου, ενώ θα είναι είτε αρκετά εύκολες ώστε να γίνουν παράλληλα με το κυρίως φαγητό της οικογένειας είτε, με τρία τουλάχιστον ευχέλαια πάντα, μπορείς να τις σερβίρεις και στα παιδιά.

Καλή αρχή λοιπόν!